Terreur van flubbers en funnies

Het is de geniaalste marketing-truc van de laatste jaren, nu al een classic in reclameland: flubbers en funnies. Dit zijn stukjes gekleurde chocola (groen, geel en rood) in de vorm van geinige spoken (de flubbers) en insektjes (de funnies) die al schuddend uit een pak hagelslag op de kinderboterham terecht kunnen komen. Kunnen komen, want soms zijn het louter bruine korrels die uit het pak komen. En hier zit het probleem: sinds deze trouvaille op de markt verscheen, is het ontbijt in menig huishouden niet meer hetzelfde als vroeger, toen hagelslag nog gewoon hagelslag was.

Bij ons is de invloed van de flubbers en de funnies immens geweest. Het begon een jaar geleden, toen de flubbers verschenen: hagelslag met groene spoken. Mijn zoontje (5) wilde alleen nog hagelslag op zijn brood en raakte geobsedeerd door het aantal flubbers dat hij per boterham `scoorde'. Een snee met hagelslag zonder flubber weigert hij op te eten: de hagelslag wordt op het bord gekieperd en een nieuwe lading op het brood gestrooid – een nieuwe lading, nieuwe kansen. De pakken hagelslag zijn niet meer aan te slepen.

Afgelopen maand deed hij een verbijsterende ontdekking. ,,Pappa, ze hebben nu nieuwe hagelslag met flubbers in drie kleuren. Dat is extra leuk, want dan kan je niet alleen kijken hoeveel je er hebt, maar ook welke kleuren je hebt!''

Met de funnies heeft de terreur definitief bezit genomen van de ontbijttafel. Het andere beleg hoeft niet eens meer op tafel. En het laten eten van een boterham met `hartig' vereist bovenmenselijke inspanning. Het strooien van de hagelslag is een tijdrovend ritueel geworden: eerst wordt het pak minutenlang geschud. Vervolgens wordt, als na enig strooien nog geen funnie zijn weg naar buiten heeft gevonden, opnieuw geschud en door de strooi-opening in het pak gekeken, een ritueel dat zich minutenlang kan herhalen. Als ik zelf een boterham met hagelslag neem en ik krijg meer funnies dan hij, eist hij dat ik ze terugstop in het pak `omdat funnies niet voor grote mensen zijn bedoeld'. Wat doet een wijze vader in zo'n geval? Ik weiger ze in elk geval terug te stoppen.

Het vervelende is dat mijn zoontje niet meer kan genieten van een boterham met gewone hagelslag, hagelslag zonder funnie. Met een diep, intens verdriet kijkt hij naar zijn boterham en vraagt na twee happen of hij weer een nieuwe mag maken. Ik vraag me angstig af wat de toekomst in petto heeft. Hagelslag met de hoofdjes van soapsterren, profvoetballers, stripfiguren? Hoe ver kun je, mag je gaan in het marchanderen met de kinderziel?