Pro-Servisch gevoel in Griekenland

De bombardementen op Joegoslavië hebben in Griekenland geleid tot een wederoplaaiing van de pro-Servische gevoelens, die de laatste jaren wat waren getaand maar die teruggaan op een besef van bondgenootschap dat in het begin van deze eeuw vaste vormen aannam. Gisteren sprak aartsbisschop Christódoulos zijn solidariteit uit met het ,,heldenvolk dat zijn godsdienst met ons deelt'' alsmede zijn schaamte dat ,,degenen die het belagen zich christen noemen''.

De NAVO-bombardementen worden in de media unaniem veroordeeld; de een doet dat met het ongeremd anti-Amerikanisme waarmee in het verleden alle Amerikaanse interventies, tot die in Grenada toe, zijn afgewezen; de ander ziet er geen heil in omdat zij niet tot een oplossing kunnen leiden en de vraag oproepen wat er `de volgende dag' moet gebeuren. De regering die in de NAVO-raad haar fiat gaf aan de onderneming maar haar bij monde van minister van Defensie Tsochatzópoulos ,,nutteloos'' noemde, ontkomt evenmin aan kritiek. Athene heeft overigens al na de eerste dag om stopzetting ,,zo gauw mogelijk'' van de acties gevraagd.

Griekenland onthoudt zich van actieve deelname, maar verzet zich niet tegen het gebruik van zijn vliegvelden, havens en de AWACS-basis bij Axion in het noordwesten, die trouwens een NAVO-basis is. Griekse journalisten mochten gisteren in Belgrado en Priština blijven, en de Joegoslavische regering heeft Athene gevraagd haar belangen te behartigen in Duitsland, waarmee het nu de betrekkingen heeft verbroken. Athene blijft betogen dat een diplomatieke oplossing bereikbaar is, met autonomie voor de Kosovaren, maar vrijwel alle Griekse politici roepen om het hardst dat elke verandering van de grenzen uitgesloten is. Toch kan men hier en daar toespelingen opvangen over een `verdeling' van het gebied, waarbij Servië zijn gevoelsbeladen orthodoxe contreien zou kunnen behouden.

De regering heeft zich wel met kracht gekeerd tegen passages uit verklaringen van Clinton en Blair, als zou er gevaar bestaan dat Griekenland en Turkije diametraal bij het conflict betrokken zouden worden. Ook de Turkse minister van Buitenlandse Zaken, Cem, heeft dat gevaar trouwens gisteren weggewuifd, ,,zolang Griekenland in de NAVO blijft''. Ankara wil wel op grotere schaal aan de operaties gaan deelnemen, ook met grondtroepen.

De Servische president, Milan Milutinovic, heeft de Grieken de stuipen op het lijf willen jagen in een vraaggesprek met het dagblad Ethnos, waarin hij waarschuwt dat wat nu in Kosovo gebeurt, zich over een paar jaar kan herhalen in Grieks Thracië, waar 120.000 moslims wonen die autonomie of afscheiding zouden kunnen vragen. De altijd tegendraadse publicist Nikos Dimas, tot nu toe zowat de enige die de militaire interventie steunt, stelt, eveneens in de Ethnos, zijn lezers de vraag: hoe zou u reageren als de NAVO gewapend in actie zou komen ten gunste van de Koerden, onderdrukt in Turkije? Maar de wedervraag van veel Grieken is natuurlijk: waarom gebeurde dit dan nooit?