Ordedienst

Wederom blijkt er misverstand te bestaan over de krijgsgevangenschap van de beroepsofficieren in 1942 In de recensie over de Ordedienst (Boeken, 15.1.99) wordt gesuggereerd dat deze groep van ±2000 man zich vrijwillig zou hebben gemeld om zo de financiële positie van de achterblijvende familie zeker te stellen. Niets is minder waar. Kort voor de meldingsplicht zijn wij gewaarschuwd door mensen van de `goede zijde', die toen reeds tot het verzet gerekend konden worden, om ons niet te melden en bijvoorbeeld onder te duiken. Kort daarna echter werd ons van eveneens betrouwbare zijde gemeld dat terugkeer op dezelfde dag gewaarborgd was. We waren namelijk in het bezit gesteld van een retourbiljet NS. Wellicht waren we te goedgelovig. We zijn er voor 100 procent ingevlogen en verbleven zo'n drie jaar in diverse kampen. Hieruit moge blijken dat van vrijwilligheid geen sprake is geweest.