Robeco vaart mee in Kondratieffs kielzog

Wellicht komt het door het vertrek van Herman Wijffels, dat de coöperatieve Rabobank dochter Robeco de vleugels uit laat slaan. Voorzitter van de raad van bestuur Korteweg is optimistisch en streeft naar forse groei.

De coöperatieve Rabobank heeft zich tot nog toe verre gehouden van overnamen of internationale allianties, maar dat gaat snel veranderen als het aan vermogensbeheerder Robeco ligt. Ondanks een beheerd vermogen van bijna 200 miljard gulden (een stijging van 60 procent in één jaar) vreest de Rabo-dochter dat de concurrenten links en rechts voorbij gaan schieten.

,,Ook wij moeten groeien gezien de enorme consolidatiegolf van dit moment, maar als Robeco kunnen wij geen grote acquisities betalen'', aldus bestuursvoorzitter dr. Pieter Korteweg van Robeco gisteren in een toelichting op de resultaten. Desondanks wil de vermogensbeheerder binnen vijf jaar 400 miljard gulden (ruim 181 miljard euro) in portefeuille hebben. ,,Met dat bedrag willen we tot de top-25 in Europa gaan behoren.'' Nu dobbert Robeco rond de veertigste plaats.

Een belangrijk deel van die groei moet uit de hoek van de particuliere belegger gekomen. Ook in het afgelopen jaar is het particuliere vermogen met 12 miljard gulden toegenomen, maar dat is gezien de ambitieuze doelen niet voldoende. ,,Beheerders van institutioneel vermogen kunnen we zelf overnemen, dat hebben we met de recente acquisities van Weiss, Peck & Greer en van Rreef laten zien'', aldus Korteweg. De particuliere vermogens zijn echter in de meeste gevallen in handen van banken. Zelfstandige vermogensbeheerders (zoals Robeco vroeger) zijn in Europa niet te vinden. En dus moet je een bank of een verzekeraar overnemen of daarmee nauw samenwerken.''

Bij de Rabobank is deze maand een wisseling van de wacht geweest en dat lijkt in het voordeel van Robeco te werken. De vertrokken topman Herman Wijffels toonde zich altijd kritisch ten opzichte van buitenlandse acquisities. ,,Bij de voordelen van de samenvoeging van, laten wij zeggen, een Britse of een Duitse bank op de particuliere massamarkt kan ik mij weinig voorstellen,'' verklaarde hij vorig jaar nog in deze krant.

Of zijn opvolger Hans Smits meer ziet in overnamen of vergaande allianties wilde Korteweg gisteren slechts indirect vertellen. ,,Als Smits er niet zo over zou denken, zou ik u dit niet vertellen. Er zit nu een nieuwe man: hij heeft pas nog bevestigd dat de Rabobank bereid is om een deel van de verzekeraar Interpolis of van ons te verkopen om een grote partner aan te trekken.''

Korteweg wilde gisteren de indruk wegnemen dat de pas vertrokken Wijffels tegen buitenlandse expansie was. ,,Denk maar aan de gesprekken met de Belgische Kredietbank.'' Die besprekingen zijn echter, mede door de mislukte overnameplannen met het Nederlandse Achmea, voorlopig op niets uitgelopen. Eén ding zal Korteweg inmiddels wel ondervonden hebben: bij coöperatieve banken is overnemen geen `one-night-affair''. Reden te meer om wat druk op de ketel te zetten via het noemen van het streefgetal van 400 miljard gulden, zal Korteweg gedacht hebben. Aan steun van Smits twijfelt hij in elk geval niet. ,,De Rabobank heeft vermogensbeheer als kernactiviteit gedefinieerd''.

Het beursklimaat in de komende jaren lijkt in het streven naar expansie in elk geval geen spelbreker te zijn. Want volgens de verwachtingen van Robeco houden de effectenbeurzen de opgaande lijn nog wel een jaar of tien vast. ,,Tot en met 2008 zitten we in de opgaande lijn van de zogeheten Kondratieff-cyclus,'' doceerde Korteweg gisteren. De Russische wetenschapper Kondratieff onderscheidde cyclische ontwikkelingen van maar liefst 50 jaar. ,,Sinds de industriële revolutie beleven we nu de vijfde cyclus die vooral door de opkomst van de computer wordt bepaald. Omdat de lijn nog jaren omhoog blijft lopen, wordt elke beurscorrectie snel weer goedgemaakt. Die ontwikkeling zien we al sinds 1992.''

Het optimisme van Korteweg is opmerkelijk gezien de donkere wolken die hij ook onderkent. Niet voor niets vroeg de voormalige topambtenaar van het ministerie van Financiën zich gisteren af of de Amerikaanse, florerende economie de afstand met ,,de rest van de wereld'' wel in stand kan houden. ,,De laatste dertig jaar is het verschil in economische ontwikkeling niet zo sterk geweest. Tegenover de sterke Amerikaanse economie zien we de industriële productie in het eurogebied al dalen, terwijl we op de rand van deflatie balanceren. En deflatie (met dalende prijzen) is net zo gevaarlijk als inflatie.''

Ook de constatering dat de winstverwachtingen voor het Amerikaanse bedrijfsleven wel erg optimistisch zijn, waardoor Wall Street behoorlijk is overgewaardeerd, kan de topbelegger blijkbaar niet pessimistisch maken. ,,Van de komst van de euro, de aandacht voor de aandeelhouderswaarde, de lage rente en de aanhoudende geldstroom voor de individuele oudedagsvoorziening gaat nog wel tien jaar een sterke invloed uit'', aldus Korteweg.

Tot 2008 dus, wanneer de Kondratieff-cyclus weer zijn daling inzet. ,,Dan slaat tegelijk de vergrijzing toe en moeten we in Nederland snel mensen gaan importeren.''