Een anachronisme in hemelsblauw

Veel eetcafés zijn verbazingwekkend identiek. Een ongedwongen sfeer in een ruimte met veel hout en posters aan de muur. Een jong(er) publiek zoekt ruime porties met genoeg friet en salade om met goedgevulde maag zonder al te veel pijn de rekening te betalen. Het eten is normaliter goed, maar niet opzienbarend. En bovenal voorspelbaar. Geitenkaasje, esgarcots, entrecôte met saus en een enkel keertje een - weinig bestelde - gewaagde creatie van de kok. Van kartelvorming zal geen sprake zijn, maar de menu's van eetcafés laten op voorhand meestal weinig te raden over.

In het historische hart van Haarlem, aan de Grote Markt, wordt deels met die traditie gebroken. Het eetcafé Loft biedt weliswaar het menu en de prijzen van een doorsnee eetcafé, maar streeft wat betreft inrichting en service zijn soortgenoten voorbij.

Loft is een beetje een anachronisme. Het vele staal, strak design en hippe lampen doen denken aan de trendy kroegen van het begin van het decennium. Een van de meest bekende van deze, het door Philippe Starck ingerichte Café Costes in Parijs, is reeds failliet verklaard. Zulk een lot is Loft zeker niet gegund. Gezien het aanwezige publiek op de vrijdagavond, is dat ook niet te verwachten.

Het interieur is bij Loft zeker geen sluitpost op de begroting geweest. Lekker ruim met een hemelsblauw plafond, een houten vloer, een stalen trap in het midden van de zaak, stalen of houten tafels met zwarte kuipstoeltjes. Op de terracotta gekleurde wanden staan namen van beroemde pleinen. Van Times tot Trafalgar Square. Ook het Heinekenplein staat erbij maar detoneert in dit gelauwerde gezelschap pleinen. Gezien de bieren op tap is een verklaring makkelijk te vinden.

Een blik op het menu leert dat Loft voldoet aan de ongeschreven wetten van het eetcafé. Maar dan iets luxer. Bij de voorgerechten (tussen ƒ7 en ƒ20) staan onder meer tomaten-basilicumsoep, zalm in filodeeg, geitenkaas in bladerdeeg met honing-tijmdressing en een huisgemaakte paté. Bij de hoofdgerechten, goedkoop tussen de ƒ25 en ƒ30, ligt de nadruk op vlees. Entrecôte met boskruiden en een mosterdsaus, een stoofpotje, een rib-eye met tapenade of een halve maïskip met knoflook. Visliefhebbers kunnen kiezen uit gamba's of zalm en er is de onvermijdelijke hartige taart voor vegetariërs.

Helaas blijkt het menu niet meer helemaal up-to-date. Bij het opnemen van de bestelling vertelt de ober dat de oesters niet geleverd kunnen worden op het bedje van spinazie en dat de geitenkaas niet meer in bladerdeeg wordt opgediend. ,,Want daar werkt de kok niet meer mee.''

Met de tijdige waarschuwing over de grillen van de kok, komt uiteindelijk toch prima voedsel op tafel. De esgarcots zijn niet `doodgeknoflookt', de salade met artisjokken, olijven, aubergine en feta is behalve vers ook enorm groot. Ook de rib-eye en de vegetarische taart kunnen de goedkeuring wegdragen.

Het eten is goed, maar het geeft Loft niet zijn onderscheidend karakter. Net als het opvallende interieur doet dat de service wel. Dat zit voornamelijk in kleine maar prettige details. De bediening is attent maar niet opdringerig, er wordt goed geanticipeerd op het eettempo, na het voorgerecht komen schone servetten en de asbak wordt regelmatig geleegd. De wijnkaart vermeldt bij de redelijk geprijsde wijnen een beknopte uitleg over de smaak en een vermelding van bijpassende gerechten. De gedronken Côtes-de-Provence rosé bleek voor ƒ29 een koopje.