De Nooijer helpt coach bij debuut

Drie doelpunten van het wonderkind van het Nederlandse hockey voorkwamen gisteren dat de nieuwe bondscoach met een nederlaag voor schut ging bij zijn eerste officiële optreden. Dank was Maurits Hendriks na de 4-4 tegen Duitsland dan ook verschuldigd aan Teun de Nooijer. Maar als prediker van het collectief prees de coach vooral de aanvalskracht van zijn elftal. ,,Helaas konden we dat alleen niet zeventig minuten volhouden.''

Onder de indruk was Hendriks vooral van de flitsende start van zijn ploeg, die de Duitsers in de openingsfase met de rug tegen de muur zette. ,,Ik heb zelden een ploeg zo zien afschieten.'' Dat de bliksemstart na twintig minuten plaats maakte voor een meer afwachtende houding nam de bondscoach op de koop toe. ,,Onze start vrat kennelijk veel energie'', sprak Hendriks, die het gisteren moest doen zonder assistent Marc Delissen die op huwelijksreis is.

Vraag was hoeveel waarde aan het duel mocht worden gehecht. Duitsland trad in het Wagenerstadion aan met een veredeld B-team en is, getuige onder meer de zesde plaats bij het laatste toernooi om de Champions Trophy, niet meer de grootmacht van weleer. Grootste afwezige bij de regerend Europees kampioen was gisteren spits Oliver Domke, de topscorer van het WK in Utrecht. De 23-jarige aanvaller heeft zijn zinnen gezet op een carrière als voetballer.

In schril contrast met de absentie van Domke stond de terugkeer van Jacques Brinkman. In het stadion waar hij dit seizoen niet langer gewenst is, speelde de dissident van Amsterdam gisteren zijn tweede wedstrijd sinds begin januari. Het gebrek aan spelritme was zichtbaar bij de 32-jarige middenvelder, al wenste hij daar zelf niet al te zwaar aan te tillen. ,,Ik kan nu wel heel kritisch gaan doen, maar dat heeft weinig zin na alles wat er de afgelopen weken is gebeurd. Ik speel weer, dat telt.''

Afgelopen zondag maakte de 293-voudig international zijn rentree in de competitie. Met het tweede elftal van Schaerweyde won hij met 2-1 van HCKZ 2 in de reserve-hoofdklasse. Brinkman zal nu in Duitsland verder spelen. Eind volgende week vliegt hij naar Malaga voor een oefenstage met een club uit München. Welke club is vooralsnog onbekend, 1860 München of Rot Weiss München. Brinkman: ,,Dat hoop ik zo snel mogelijk te horen van degene die mij heeft benaderd. Het aanbod is zo goed dat ik er zeker op inga.''

Met een van beide clubs speelt Brinkman de eerste vier competitieronden mee in Duitsland, waarna hij zich eind volgende maand aansluit bij de nationale ploeg in de voorbereiding op de Champions Trophy. Dat zijn noodgedwongen rustpauze geen gevolgen heeft gehad voor zijn interlandcarrière verbaasde Brinkman niet. ,,Je verleert het hockey niet zomaar. Bovendien ben ik van nature altijd fit.'' Woorden die Hendriks gisteren van harte onderschreef. ,,Geen seconde'' had hij overwogen om de routinier buiten zijn selectie te laten. ,,Want als er iemand is die er alles aan doet om de achterstand weg te werken, dan is het Jacques wel. Het blijft een winner.''

Toch was het optreden van Brinkman tegen Duitsland verre van indrukwekkend. Behalve een gebrek aan wedstrijdritme kon hij als excuus aanvoeren dat hij op een onwennige positie stond: als linkermiddenvelder. Tot die omzetting was Hendriks genoodzaakt door de terugkeer van rechtsmidden Stephan Veen en door het goede spel van de nieuwe spelverdeler Jeroen Delmee.

Het onvoorwaardelijke vertrouwen in Brinkman heeft indirect pijnlijke gevolgen voor Marten Eikelboom. Net als voorganger Roelant Oltmans geeft Hendriks op de midvoorpositie de voorkeur aan De Nooijer. Gecharmeerd is de voormalige doelman vooral van ,,de snelheid in de eindfase en het combinerend vermogen in de cirkel'' van Nederlands beste hockeyer, die bij zijn club Bloemendaal excelleert als linkermiddenvelder. Hendriks: ,,Maar ik geloof in hem als een snelle centrumspits met een groot bereik.''

Voor Eikelboom dreigt de geschiedenis zich te herhalen. Vlak voor het WK in Utrecht viel de 25-jarige aanvaller van Amsterdam om tactische redenen buiten de ploeg. Sportieve wraak nam hij vijf maanden later bij het toernooi om de Champions Trophy in Lahore, waar de balvaardige spits met zes treffers uitgroeide tot een van de smaakmakers van de latere kampioen. Maar in het pre-olympisch jaar moet de 68-voudig international toch weer genoegen nemen met een plaats op de bank.