Keesen & Co speelt sketches over allerlei soorten borsten

Ze waren vaak chaotisch, de teksten van de Belg Paul Pourveur. Filosofie, kosmologie, mythologie en zelf ervaren lief en leed gooide hij zorgeloos door elkaar en het resultaat was even fascinerend als ingewikkeld. Vergeleken met The Hunting of the Snark, Eco-Romance en De gekwetstheid is minimaal is Le Coucher d'Yvette, zijn nieuwe stuk, een wonder van helderheid. De schrijver heeft zijn stof dit keer netjes afgebakend en beperkt zich tot het thema borsten: grote borsten, kleine borsten, al dan niet opgevangen door een beha. Ook de structuur is overzichtelijk: de voorstelling in de regie van de trouwe Paul-Pourveur-fan Willibrord Keesen bestaat uit drie licht verteerbare, op sketches lijkende delen.

In deel één ontdekt een meisje dat ze tietjes krijgt en hoewel dat maar onbenullige `puddinkjes met een knobbel' zijn markeren zij een nieuw leven waarin geen plaats meer is voor haar broertje. In deel twee probeert een man grip te krijgen op het vrouwelijk lichaam, maar de stripteasedanseres die hij voor zijn experiment heeft uitgekozen laat hem op hun verbale verkenningstocht niet verder komen dan haar beha. In deel drie ontmoeten een man en een vrouw elkaar in het ziekenhuis en voor beiden blijkt de vrouw pas vrouw te zijn wanneer zij een beha draagt.

Bekende Paul-Pourveur-obsessies komen voorbij: de vervreemding tussen de seksen;de illusoire hoop van vrouwen samen te vallen met het wijf waar mannen volgens hen van dromen; de vergeefse poging van mannen om houvast te vinden bij de logica van de natuurwetenschap. Mannen en vrouwen, ze lopen allemaal stuk op het beeld dat Hij van Haar gemaakt heeft.

Het gaat hier om mannelijke projecties, maar vrouwen spreken ze uit. Wim Bouwens en Reinout Bussemaker hebben dienende rollen terwijl Soetkin Verwilt en Monique Kuijpers praten en praten en praten. Verwilt speelt de striptiseuse. In een verleidelijk jurkje ontmoedigt zij haar verleider door alle misverstanden die bij een intiem samenzijn zouden kunnen optreden uitgebreid te schetsen. Dat is even grappig, maar haar monoloog wordt ontsierd door een teveel aan oninteressante motiefjes. Bovendien heeft deze jonge actrice nog geen eigen stijl.

Voert Kuijpers daarentegen het woord, dan krijgt de voorstelling die absurde en ook ietwat droevige toets die ze nodig heeft. Kuijpers speelt zowel het meisje in deel één als de volwassen vrouw in het slotdeel en waarschijnlijk vormen zij één personage. Ze scheppen alletwee op over hun borsten en de vrouw in het ziekenhuis ligt, zegt ze, op de `lingerie-afdeling'. Maar achter haar passie voor bustehouders schuilt een tragisch geheim. En Kuijpers lacht met haar grote tanden naar haar kleine bovenlijf, dat niet uit de kleren gaat.

Voorstelling: Le Coucher d'Yvette, van Paul Pourveur, door Keesen & Co. Regie: Willibrord Keesen; spel: Wim Bouwens, Reinout Bussemaker, Monique Kuijpers, Soetkin Verwilt. Gezien: 19/3 De Brakke Grond, Amsterdam. Tournee t/m 7/5; inl. 026-3512418.