Arthur Umbgrove speelt rake, ironische `cabarock'

`Cabarock' noemt Arthur Umbgrove het genre dat hij beoefent – in een bluesy rock-idioom zingt hij nummers die nog sporen van het cabaret vertonen: net iets meer te betekenen dan de gemiddelde popsong en net iets vindingrijker geformuleerd. Het cabaretduo Acda & De Munnik, deze maand door de Edison-jury bekroond als beste popgroep van het jaar, ging hem daarin voor. En kennelijk is nu hij aan de beurt: zijn nummer Contract is vorige week uitgeroepen tot megahit op de popzender Radio 3. Niet slecht voor iemand die als stand-up comedian vaak te horen kreeg dat zijn liedjes beter waren dan zijn praatjes.

Umbgrove heeft zich die kritiek ter harte genomen en is nu op tournee met een voorstelling waarin hij vooral zingt. Hij begeleidt zichzelf op gitaar (en op conga, klapstoel, vuilnisemmer en achterwand) en vormt voorts een twee-eenheid met pianist Alberto Klein Goldewijk, die de robuuste rock-aanslag even goed beheerst als het fijnzinnige toucher van de kleinkunst. Het programma heet Twee straten verder, net als het openingsnummer, over het zeurderige gevoel dat het elders altijd net iets beter toeven is: ,,'t Is altijd een ander café, een andere vrouw, een andere stad, 't is nooit hier...''

In zijn liedjes – soms nogal rafelig, soms iets te eensluidend, maar door de onverwachte ritme-verschuivingen zelden voorspelbaar – slaat Umbgrove meestal een Weltschmerz-achtige toon aan, die echter draaglijk blijft door de ironie en de rake woordkeus. Zoals over een eenzame jongen, die zich `leeg als de planken in mijn kast' voelt. Of, in een ruig nummer over de ontgroeningstijd: ,,We kotsten tot we niet meer konden / om lid te worden van het corps...''

Ze zijn mooi aaneengeregen, mede door de manier waarop Klein Goldewijk ook de intermezzi vult met muziek, en het straatrumoer op de geluidsband. Tussendoor steekt Umbgrove af en toe een kernachtig praatje af, en bovendien speelt hij een paar puntige cabaretmonologen, waarvan ik een echtelijke ruzie na thuiskomst van een feest de beste vind.

Dat ook Arthur Umbgrove nu een hit heeft, betekent blijkbaar dat `cabarock' een levensvatbaar genre is geworden. Dat kan nog tot verrassende resultaten leiden.

Voorstelling: Twee straten verder, door Arthur Umbgrove en Alberto Klein Goldewijk (piano). Regie: Ria Marks. Gezien: 17/3 in de Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 6/6. Inl. (071) 5133985.