Werkzoekenden

In NRC Handelsblad van 11 maart schrijven Jan Laurier en Theo Terhorst over Centra voor Werk en Inkomen (CWI) waarin mevrouw Barendse langs maar liefst zeven loketten moet voor een uitkering. Uiteindelijk komt zij niet eens toe aan de zoektocht naar een geschikte vacature. De auteurs wijten dit aan de zouteloosheid van CWI's. Zij lijken echter niet op de hoogte te zijn van de mogelijkheden voor een vriendelijker behandeling met bovendien betere resultaten.

Door slim gebruik te maken van moderne technieken zal de klant van het CWI na 2000 sneller dan ooit aan én een inkomen én een nieuwe baan komen. De huidige organisatievorm van CWI's is daarvoor geen enkele belemmering. Elke CWI kan nu of zeer binnenkort vele digitale diensten leveren, zoals de elektronische vacaturebank, de elektronische sollicitantenbank, informatie over beroep en opleiding, uitkeringen en voorzieningen. Elke klant kan zichzelf testen en oriënteren en persoonlijke informatie krijgen over individuele uitkeringen. Bovendien kunnen deze diensten op veel plekken beschikbaar zijn. Niet alleen binnen het CWI, maar ook op (semi-)openbare locaties als gemeentehuizen en bibliotheken via informatiezuilen en thuis door gebruik te maken van Internet en Teletekst. Het fysieke loket zal steeds minder belangrijk blijken, laat staan de zeven loketten van mevrouw Barendse.

De conclusie van de analyse in genoemd artikel is terecht: de kans dat een extra loket leidt tot een extra belemmering is groot. De kans (zo veronderstellen de auteurs) dat een klant het CWI zal mijden omdat daar voor hem of haar toch geen zaken worden gedaan is reëel. Laten we het hopen, zelf doen leidt tot veel betere resultaten.