Dumas gaat `met verlof' na nieuwe beschuldigingen

Roland Dumas heeft `verlof' genomen als voorzitter van Frankrijks Constitutionele Raad. Tegen hem loopt sinds april '98 een strafrechtelijk onderzoek wegens vermeende corruptie in de tijd dat hij minister van Buitenlandse Zaken was.

Dumas stond de laatste dagen onder toenemende druk om zich terug te trekken uit het hoge rechtsprekende college dat hij voorzit. Ook de omgeving van president Chirac, die hem steeds steunde, drong aan op zijn aftreden. Vorige week deed Dumas' ex-vriendin Christine Deviers-Joncour nieuwe onthullingen tegenover de rechters die de ingewikkelde zaak tegen Dumas onderzoeken.

Dumas zou miljoenen hebben geïncasseerd via Deviers-Joncour, die als lobbyïste werkte voor de (destijds staats-)oliemaatschappij Elf. Tot nu toe werd steeds aangenomen dat het onderzoek vooral ging over de rol van Dumas bij de levering van onderzeeboten aan Taiwan. Via Elf had een ander staatsbedrijf (Thomson) miljoenen beschikbaar om die order te `smeren'. Daarvan ontving Deviers-Joncour miljoenen die haar in staat stelden een weelderig appartement in Parijs te kopen.

In een geruchtmakend boek (De Hoer van de Republiek) nam Deviers-Joncour vorig jaar Dumas nog goeddeels in bescherming. Sindsdien zijn de betrekkingen tussen Dumas en zijn vriendin bekoeld. Zij voelt zich tot zondebok gemaakt. Nu geeft zij in etappes aanvullende informatie over die wilde jaren met de meest naaste vertrouweling van wijlen president François Mitterrand. Het mooie appartement was in werkelijkheid ook voor Dumas bestemd, als dank voor de hulp bij de benoeming van de vorige president-directeur van Elf, Loïc Le Floch Prigent.

Vandaag onthult het dagblad Le Parisien dat twee rechters van instructie naar Zuid-Afrika zijn gereisd om Alfred Sirven, de mysterieuze spil in het zwart geld-netwerk van Elf, op te sporen. Deze ex-nummer twee van de oliegigant is al twee jaar voortvluchtig nadat hij naar Genève was uitgeweken.

In politieke kring is vanmorgen gereageerd met een mengsel van opluchting en irritatie. Door geen regelrecht ontslag te nemen blijft Dumas de Constitutionele Raad in gijzeling houden, is de meest gehoorde kritiek.