CHUCK E. WEISS

Wie dacht dat Tom Waits onnavolgbare ketelmuziek maakt, heeft het mis. Extremely Cool, de cd van Chuck E. Weiss, bevat Tom Waits-muziek die door een ander wordt gezongen. Vreemd is dit niet: Chuck E. Weiss, de man die ooit bezongen werd in Rickie Lee Jones' hit `Chuck E.'s In Love' uit 1979, heeft meegespeeld op platen van Waits. Nu speelt Waits mee op Weiss' cd en heeft deze bovendien mede geproduceerd.

Het is natuurlijk helemaal niet erg dat het werk van Weiss lijkt op dat Waits: tegen meer goede muziek bestaat tenslotte geen bezwaar. Net als Waits is Weiss een muzikale omnivoor die rock 'n' roll, jazz, volksmuziek, blues en zydeco weet aaneen te smeden tot een vanzelfsprekend klinkend geheel.

Op de eerste negen nummers van zijn cd weet Weiss zijn leermeester minstens te evenaren. Vooral het tweede nummer, `Deeply Sorry', is met zijn trekkende ritme, slepende blazers en Weiss' gekwelde uithalen, verbluffend. Maar Weiss weet dit niveau niet de hele plaat te handhaven. Het tiende nummer, het meer dan vijf minuten durende `Do You Know What I Idi Amin', is een mager en melig idee dat veel te lang is uitgesponnen. Vervolgens sluiten enkele nummers die zwaar leunen op overbekende rock 'n' roll-schema's de cd af.

Zo is Extremely Cool een voor driekwart geslaagde cd geworden, een mooi opwarmertje voor nieuw werk van Waits dat binnenkort eindelijk zal worden uitgebracht.

Chuck E. Weiss: Extremely Cool (Rykodisc SRRCD 41)