In afwachting van...

GEVRAAGD OF HET niet de hoogste tijd wordt voor de NAVO om in Kosovo in te grijpen wees minister Van Aartsen (Buitenlandse Zaken) er dit weekeinde op dat ook de Kosovaren zelf voor vertraging hebben gezorgd. De Kosovaren namen immers ruim de tijd om hun achterban te raadplegen over het vredesvoorstel dat de Contactgroep eerder in Rambouillet had gedaan en dat zij dan vorige week donderdag tekenden. Het zetten van die handtekening was een voorwaarde voor de NAVO om tot luchtaanvallen op Servische militaire doelen over te gaan. Maar eerst moet nu de Amerikaanse diplomaat Holbrooke toch nog weer een poging doen de Joegoslavische president Miloševic over te halen zijn offensief in Kosovo te stoppen en eveneens het vredesakkoord te onderschrijven.

De Serviërs maken van het diplomatieke oponthoud gebruik om hun militaire posities in de provincie te versterken. Het bestand dat sinds oktober min of meer van kracht was had het UÇK gelegenheid gegeven zich van de slagen die de opstandige beweging waren toegebracht te herstellen. De volwaardige deelneming aan de conferenties van Rambouillet en Parijs, overigens naast andere afgevaardigden van het Kosovaarse volk, had de beweging bovendien uit de obscuriteit gehaald en haar internationaal opgewaardeerd. De aarzelingen bij het UÇK leidden tot de onderhandelingspauze en het was ten slotte op voorspraak van de Amerikaanse minister Albright dat de militanten het beslissende woord werd gegund. De Serviërs zetten nu alles op alles om het UÇK tot inbinden te dwingen en de overhand te verwerven voor het geval het tot een nieuw bestand komt.

DE MISSIE VAN Holbrooke, de tweede binnen enkele weken, bevestigt de Amerikaanse regie van de diplomatieke en militaire aanpak van de NAVO. Begin dit jaar, toen de bestandsschendingen elkaar steeds sneller opvolgden, was Washington bereid de oorlogsmachine, die al in oktober was gereed gemaakt, zonder verdere plichtplegingen in werking te stellen. De Europeanen wilden eerst een conferentie waar nog eens moest worden nagegaan of partijen toch niet op vreedzame wijze tot elkaar konden worden gebracht. Maar het voorzitterschap van Cook (Groot-Brittannië) en Védrine (Frankrijk) slaagde niet in zijn opzet. Het waren steeds weer de Amerikanen die stagnaties doorbraken en obstakels uit de weg ruimden. Vandaag moet blijken of ook Miloševic ten langen leste voor Washington door de knieën gaat.