Vriesekoop

Verheugd las ik Guus van Hollands transparante levensbeschouwing over Bettine Vriesekoop (NRC Handelsblad, 8 maart). Nooit veel van sport begrepen, maar dankzij Van Holland vielen vele puzzelstukjes in elkaar. Nog eens zijn laatste alinea: ,,Nu is het dan afgelopen. In haar buik (die van Vriesekoop) groeit een kind. Het sein om een nieuw leven te beginnen. Ze heeft het helemaal zelf gewild. Van het opgejaagde tafeltennismeisje in het pofbroekje is ze een vrouw geworden met een eigen wil. Na al die jaren van gevechten en twijfels viert ze nu haar mooiste overwinning.''

Goeie journalist die Van Holland. Heldere geest, scherpe blik en ook dit keer zat hij er weer helemaal bovenop. ,,Haar mooiste overwinning.'' Alleen van dat pofbroekje ben ik niet zeker, maar voor de rest is het zelden zo helder in mijn hoofd geweest als na het lezen van Van Hollands profielschets.

Dacht ik altijd dat het om prestatie en winnen ging, blijkt het in de sport gewoon te draaien om voortplanting. Dus of Richard Krajicek de volgende keer nou wel of niet iets klaarmaakt op Wimbledon dondert niet, want met Krajicek jr. heeft-ie zijn mooiste overwinning al binnen.