Column

Veeltevelevisie

Eerlijk gezegd vond ik de acties bij de publieke omroep heerlijk. Normaal zet ik het journaal namelijk altijd iets te laat aan en nu was ik zowaar steeds op tijd. Eindelijk kon ik ook eens de koppen meepikken. Kortom: jammer dat ze eruit gekomen zijn. Mij beviel het namelijk wel. Zeker toen ik hoorde dat ze van plan waren om een aantal programma's qua tijd te halveren. Geen gek idee, maar helaas: de acties zijn ten einde en iedereen zwatelt weer als vanouds. Er is veel te veel.

Alles moet op de buis. Zo zag ik deze week het Italiaanse journaal op RAI UNO, waarin men wel tien minuten stilstond bij de ontmoeting tussen Paus Johannes Paulus en de beroemde Nederlandse schrijver Harry Mulisch. De paus was zichtbaar ontroerd en aangeslagen. `Eerst Castro en nu zijn vriend Harry', sprak de kerkvorst met een hoorbare kikker in de keel.

Moest onmiddellijk aan de sketch van Wim Sonneveld als opperstalmeester van Hare Majesteit denken. Dat is die conférence waarin hij alle door de duizenden sneue sukkels aan de koningin aangeboden presentjes achter de rodondendrons flikkert. De paus heeft ook zo'n type.

Donderdagavond zag ik op het Nederlandse journaal nog leukere beelden. De Russische procureur-generaal Skoeratov met twee sloeries in een bordeelbed. Hij was stiekem gefilmd en daarna gechanteerd. Hij weet op zijn beurt weer te veel van de corrupte Hogerhuisleden en daarom durfden deze mannen zijn ontslag niet te bekrachtigen. Nu mag hij blijven en ondertussen heeft de hele wereld de blote beelden gezien, maar na Bill, Monica en hun viespeuk is er toch niemand meer te shockeren? Zo gauw het donker wordt gaat iedereen rommelen, rotzooien, omkopen, graaien en vriendjespolitieken. Ik heb geen enkele illusie dat het in ons land beter of anders is. Maar zouden er bij ons politici gechanteerd worden? Hebben wij bordeelfilmpjes? Pooier Theo Heuft heeft afgelopen week zijn hoerenkast Yab Yum verkocht en volgens mij moet hij heel veel weten. Stel dat hij een keer dement wordt en vanonder zijn pet begint te lekken. Ik ga ervan uit dat Theo niet chanteert anders had hij mij wel een keer gebeld. Ik ben namelijk in Yab Yum geweest en zowel mijn vrouw als kinderen weten dat vanaf de eerste seconde.

Misschien dat je iemand kan pakken op zijn zogenaamde politieke denkbeelden. Stel dat je weet dat de vrouw van de voorzitter van de partij, die expliciet pleit voor het gezin als hoeksteen van de samenleving, een paar keer per week uit hobby met haar lesbische vriendin ligt te hutseflutsen, terwijl hij doet alsof het bij hem thuis allemaal Christelijke pais, vree, koek en ei is, kan je dan aan zo'n man zwijggeld vragen? Natuurlijk niet. Werk en privé houden wij Nederlanders gelukkig gescheiden. Het zal de kiezer toch jeuken wat de vrouw van de voorzitter in haar vrije tijd doet. Die vrouw heeft niks met de oubollige gezinsopvatting van haar man te maken en mag gelukkig doen en laten wat ze wil. Daarbij werkt hij negentig uur in de week en weet amper hoe zijn hoeksteentje eruit ziet. Maar mag je er over schrijven? Stel dat hij uitsluitend voor de PR met zijn hele gezin op audiëntie gaat bij de paus? Dan misbruikt hij toch dat zogenaamde gelukkige gezin of telt dat niet? Moet je werk en privé gescheiden houden? Is het nog wel een onderwerp? Weet u dat het me zo langzamerhand helemaal niks meer interesseert wat iedereen doet als het licht uitgaat. Laat de procureur-generaal maar hoerenlopen en de Amerikaanse president moet het ook allemaal zelf weten. Net als de vrouw van de voorzitter en de licht dementerende schrijver, die zichzelf via een katholieke jurkendrager gaat promoten en bereid is om als tegenprestatie bij een dierenasiel hondenbillen af te vegen. Iedereen doet maar. Maar mag ik aan de televisiemakers vragen om het allemaal niet te laten zien. Kortom: ga staken!