Een stem uit duizenden

De zangeres die in de volksmond een Frans lidwoord voor haar naam krijgt is doorgaans een grootheid. Toch doet de subtiele kwalificatie La Bartoli amper recht aan de kwaliteiten van de Italiaanse mezzosopraan Cecilia Bartoli. Op de avond voor haar 32-ste verjaardag, vorig jaar juni, gaf zij een concert in het klassieke Teatro Olimpico in Vincenza, met de Franse pianist Jean-Yves Thibaudet aan de vleugel en het barokensemble Sonatori de la Gioiosa Marca als begeleidingsorkest. Van dit concert verschenen een cd en een videoregistratie, die zondagmiddag onder de titel Bartoli in Italië: Een stem uit duizenden door de NPS wordt uitgezonden. Het concert, door regisseur Brian Large zonder opsmuk of franje vastgelegd, documenteert dat Bartoli tot het soort zangeressen behoort dat je maar een enkele keer in een eeuw tegenkomt. Niet gehinderd door technische belemmeringen is zij in staat al haar muzikaliteit in dienst te stellen van de tekstexpressie. Met een uitmuntend gedoseerd vibrato, subtiele tremoli en een schatrijk spectrum aan stemkleuren weet zij zelfs de meest sceptische luisteraar - grote stemmen en een historisch verantwoorde uitvoeringspraktijk waren niet zolang geleden nog onverenigbare grootheden - aan zich te verplichten. Coloraturen worden bij Bartoli weer Ornamenten en geen Horden waar overheen zoveel solisten zich al struikelend naar de slotnoot begeven. Het concert geeft een caleidoscopisch beeld van het brede repertoire van La Bartoli: van de ongekend virtuoze en doedelende coloraturen in `Agitata da due venti' van Vivaldi - nimmer werden deze beter vertolkt - tot Mozarts `Voi che sapete' en Rossini's `Riedi al soglio' - om slechts enkele hoogtepunten te noemen. Bartoli's interpretaties zijn emotioneel dermate meeslepend dat de kijker haar gaarne het wankele castagnettespel vergeeft en het applaus, dat tot vervelens toe tot orkaansterkte aanzwelt, met liefde op de koop toeneemt.

Bartoli in Italië: Een stem uit duizenden. Zondag Ned.3., 14.45-16.30u.