Een knietje van Ratelband

Proleetje pesten. Presentator Rob Muntz en cameraman Paul Jan van de Wint van VPRO's Waskracht lijken er hun vak van te hebben gemaakt. Legendarisch was hun uitzending waarin ze riooljournalist Willibrord Frequin te kakken zetten, door hem op precies dezelfde manier te benaderen als Frequin de mensen in zijn eigen programma. Dus: bloemetje, impertinente vragen, ongewenst lichamelijk contact en veel vet gegrijns. Daarmee geconfronteerd moest Frequin wel even slikken.

De publiekelijke executie van Emile Ratelband, afgelopen week, was een stuk minder subtiel. Getooid met karakteristieke bril sprong Muntz als een jojo om Ratelband heen, aldoor `Tsjakka' roepend. Uiteindelijk werd het Ratelband te veel. Hij verkocht Muntz een knietje en Van de Wint een bloeduitstorting en een kapotte camera. Schade: 15.000 gulden.

Het is niet voor het eerst dat ze ruzie krijgen. Zo was er eerder commotie over hun bezoek aan de Wiener Sänger Knaben waarbij Muntz lollies uitdeelde en aan een van de knaapjes vroeg of hij met zijn handen boven de dekens moest slapen. In een andere uitzending werd Oibibio-paus Ronald Jan Heijn neergezet als een man die munt probeert te slaan uit het feit dat zijn vader door het hoofd geschoten is. En tijdens een `kerst'bezoek aan Koos Alberts vroeg Muntz de invalide zanger of hij hem de boom kon laten zien waartegen de man zich bijna doodgereden had. Want immers, ,,geen kerst zonder kerstboom''. Goedkoop scoren?

Zo gemakkelijk is het allemaal niet, verdedigt Van de Wint zich. Het gaat om de ontmaskering, om `het tonen van de totale ontluistering'. En daarbij is grof geschut soms onontbeerlijk, zegt hij. ,,Mensen als Ronald Jan Heijn en Willibrord Frequin zijn zo gewend zich op een bepaalde manier te presenteren. De enige manier om dat te doorbreken is hen met gelijke munt terug te betalen. Neem nou Koos Alberts. Hij weigerde die boom te laten zien, maar schrijft er wél uitgebreid over in zijn biografie.'' Muntz: ,,Wij vinden de gaten in hun façade.'' Blijft de vraag welk appeltje de heren te schillen hadden met de Belg die een pornovideo had besteld welke Muntz hem voor het oog van de camera kwam overhandigen. Op dat moment leek eerder deze ietwat zielige man het slachtoffer, dan de parodie op Buch die het had moeten worden. ,,Wat een arrogantie'', vindt Van de Wint. ,,Alsof die man zelf niet kan bepalen of hij in beeld wil. Hij vond het juist hartstikke leuk dat we langskwamen.''

Hij vindt alle kritiek maar dubbel. ,,Als we een typetje hadden gespeeld dat op bezoek ging bij de Sänger Knaben, had iedereen het gesnapt. Maar nu Rob zèlf dat type speelt, valt iedereen ineens over ons heen. Wij doen wat Van Kooten en De Bie en Jiskefet doen, maar dan in het echt. Wij maken vernieuwende tv. Over tien jaar gaat iedereen dit doen. Dit heeft Ruby Wax nog niet eens bedacht.''