`Vertrokken' Jan Baan houdt de touwtjes in handen

De stemming onder aandeelhouders van Baan was grimmig, maar verder dan ongezouten kritiek kwam men niet. Jan Baan kreeg gewoon zijn zin. Evenals de nieuwe commissarissen.

Mede-oprichter Jan Baan mag zich weliswaar al maanden niet meer met het beleid van de gelijknamige automatiseerder bemoeien, maar als `gewoon' aandeelhouder roerde hij zich gisteren als nooit tevoren. Baan zette bij de buitengewone aandeelhoudersvergadering de lijnen uit en zegevierde.

Driftig nam hij de interruptiemicrofoon over van een kritische particuliere aandeelhouder en de vroeger zo bewierookte ondernemer richtte zich rechtstreeks tot het publiek. De zaal, die even tevoren nog in woede was ontstoken omdat Engels de voertaal zou zijn, werd op slag stil. Want Meneer Baan zelf sprak.

Baan overtuigde de aandeelhouders - van de verontruste eigenaar van zes aandelen Baan tot een institutionele beleggers als het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds - om in te stemmen met het beloningssysteem voor de commissarissen. Op een kleine minderheid na ging iedereen akkoord.

De door velen gehekelde vergoeding aan de commissarissen werd door Jan Baan luchtig weggewuifd. ,,Die beloning is peanuts als je het vergelijkt met de rekeningen die we het afgelopen jaar aan adviesbureau McKinsey hebben betaald.'' Hij keek nog even terug op zijn gedwongen vertrek. ,,Ja, er is een stuk dat pijn doet. Wij trekken ons terug uit het bedrijf. Elke tegenslag heeft z'n voordelen'', toonde hij zich als onverbetelijke optimist. ,,Het wagentje is gekanteld maar als je genoeg onderdelen hebt, kun je het weer op de weg zetten. Baan heeft die onderdelen. De producten die het bedrijf maakt zijn erg goed. Er is perspectief'', vatte Jan Baan het turbulente jaar samen.

Afscheid nemen van het bedrijf dat je zelf opgericht hebt bleek niet alleen voor Jan Baan moeilijk, ook Baan Company leek van slag. De buitengewone aandeelhoudersvergadering van Baan verliep chaotisch. ,,Ik heb met gekromde tenen zitten kijken'', bekende financieel directeur K. Wagenaar van Baan na afloop. ,,Af en toe had ik echt de behoefte om op te staan en zélf achter de tafel te gaan zitten.''

Wagenaar doelde ondermeer op de keus van de Raad van Commissarissen op het Engels als voertaal. Baan was er vanuit gegaan dat dat geen problemen zou opleveren en had niet voor simultaanvertalingen gezorgd. Dat leverde meteen veel gekrakeel op waardoor de tussen sfeer tussen de Raad van Commissarissen, die de vergadering leidde, en de aandeelhouders in de zaal bits werd. Baan bleef in het begin onzichtbaar, maar stond driftig op als het erom spande: hij verdedigde met succes de voorgestelde optieregeling voor de commissarissen, legde aandeelhouders die lang aan het woord bleven het zwijgen op en zorgde voor een goedkeuring van de mogelijke uitgifte van preferente aandelen. ,,Ook ik als aandeelhouder ben niet voor verwatering van mijn aandelen. Preferente aandelen zijn echter een goed instrument voor het bedrijf.''

Na vier uur vergaderen waren alle voorstellen van het bestuur goedgekeurd. Met dank aan Jan Baan. ,,Ach, weet je wat het is'', zei financieel directeur Wagenaar na afloop. ,,Op dit soort bijeenkomsten zie je maar weer hoe jong en naïef we als bedrijf eigenlijk nog zijn.''