Audiëntie

,,En wat staat er vandaag op het programma'', vroeg Johannes Paulus II aan kardinaal Simonis, die juist op zijn knieën was gaan zitten om de voeten van de paus te wassen.

,,Heilige vader'', antwoordde kardinaal Simonis, ,,eerst komt de nieuwe ambassadeur van Kalmukkië zijn geloofsbrieven aanbieden, dan komt de patriarch van Constantinopel en daarna komt Harry Mulisch.''

,,Harry wie?''

,,Harry Mulisch, heilige vader, een Nederlandse schrijver die in eigen land heel beroemd is en ook wel de moderne Homerus wordt genoemd.''

,,Ah, is dat die nicht, die zich tot onze moederkerk heeft bekeerd?''

,,Nou nee, heilige vader, dat is Reve. Deze heet Harry Mulisch. We hebben een kwartier voor hem uitgetrokken.''

,,Een kwartier? Maar dat krijgen toch alleen staatshoofden?''

,,Jawel, heilige vader, maar Harry Mulisch is meer dan een staatshoofd. Eigenlijk heeft hij recht op een vol uur.''

,,Zo..., en wat is het dat die Harry Mulisch tot ons brengt?''

,,Hij heeft u geruild, heilige vader, voor een dag werken in een hondenasiel. Dat heeft de VARA zo geregeld.''

,,O'', reageerde de paus met iets dat op onbegrip leek, ,,wat is dat: de VARA?''

,,Dat is een omroep die in 1954 bij bisschoppelijk mandement is verboden, heilige vader, maar dat is nu voorbij.''

,,Voorbij? De wetten van de kerk zijn eeuwig'', viel Johannes Paulus bestraffend in. ,,Maar weet je ook wat voor soort dingen die Harry Mulisch heeft geschreven?''

,,Jazeker, heilige vader, ik heb een uittreksel gemaakt van zijn belangrijkste uitspraken, zoals die bijeen zijn gebracht in zijn meesterwerk Vergrote raadsels. Als u het mij toestaat zal ik die aan u voorlezen.''

De paus knikte, en kardinaal Simonis haalde uit zijn binnenzak een rol papyrus. Na die ontrold te hebben, begon hij te lezen. ,,Zo staat in de De verteller verteld: `De zin van het leven is de doodsvijand van het leven'. In De diamant staat: `Wie onsterfelijk is, heeft nooit geleefd'!''

Johannes Paulus fronste zijn wenkbrauwen, maar de kardinaal bemerkte dat niet. ,,Deze uitspraak'', las hij verder, ,,is te vinden in Voer voor psychologen: `Wat absolute waarheden genoemd worden, zijn in werkelijkheid afspraken'. En in het toneelstuk Tanchelijn laat Mulisch de wachter zeggen: `Een mens is nooit te katholiek om jong te zijn'.''

,,Die begrijp ik niet'', mompelde de paus. ,,Maar ga verder.''

,,En dan komen we nu bij het hoofdstuk Godsdienst'', zei de kardinaal. Hij haalde adem en begon weer te lezen. ,,In Mijn getijdenboek staat: `Ik geloof niet aan God. Als ik aan God geloofde, was ik uiteraard priester'. In datzelfde boek heeft Mulisch opgetekend: `God is geen vriend van de pastoors'.''

,,God is toch wel met een hoofdletter geschreven'', vroeg de paus.

De kardinaal knikte. Op een teken van de heilige vader hervatte hij het voorlezen. ,,In een interview met Humo zei Harry: `De technologie komt in de plááts van God', en in zijn toneelstuk De Knop lezen wij: `Wie, in de vorm van het celibaat, al zijn kinderen aan God geofferd heeft, voor die moet erotiek vreselijker zijn dan moord; die is hem vertrouwder'. En weer in Tanchelijn is te vinden: `De kerk is het bewijs dat God niet bestaat', terwijl even verderop wordt beweerd: `Het christendom is één groot bordeel'.''

Johannes Paulus liep rood aan. ,,Je gaat me toch niet vertellen dat die Mulisch ook wel eens iets over de paus heeft geschreven'', vroeg hij verontrust. ,,Helaas wel, heilige vader, maar ik neem aan dat u dat niet wilt horen.''

,,Lees voor!''

Kardinaal Simonis schraapte zijn keel en las hardop voor: ,,Een waanzinnige die zegt dat hij de paus is, is minder waanzinnig dan de paus. `De paus: dat is de canonieke waanzin'.''

Johannes Paulus sloeg met zijn vuist op tafel. ,,Een kwartier, wat denkt hij wel'', schreeuwde de paus, ,,een half minuutje kan-ie krijgen!''