Abortusboot

Met grote verbazing heb ik kennisgenomen van plannen voor een varende Nederlandse abortuskliniek (NRC Handelsblad, 5 maart). Het uitstippelen van een nationaal beleid inzake geboortebeperking is moeilijk genoeg. In India is het zo'n 25 jaar geleden opgezet, in overleg met het betrokken VN-agentschap UNFPA en gefinancierd via zogeheten zachte Wereldbank-leningen. Er is daar gekozen voor mobiele sterilisatieklinieken die over de decaden alle districten bezoeken (vele honderdduizenden dorpen; totale kosten honderden miljoenen dollars). Voor de uitvoering zijn geen buitenlanders nodig.

Zo'n nationaal beleid te laten doorkruisen door een plannetje voor een abortusschip dunkt mij voor India niet wenselijk. Het doet mij denken aan de sociale schade die in alle kustdistricten is aangericht door Oost-Aziatische drijvende visfabrieken – ook `buiten de territoriale wateren'. Wanneer zullen wij toch eindelijk leren minder kolonialistisch te denken?

Het is zo makkelijk om voor zo'n plannetje veel applaus te krijgen van lieden die nog nooit van zo'n nationaal programma hebben gehoord. Gelukkig hebben we nu een bewindsvrouwe die eerst advies zal willen vragen bij haar oude Wereldbank- en UNFPA-vrienden. Voor wat betreft Afrika (dat nu eenmaal anders is dan Azië) vermoed ik dat het advies eveneens negatief zal zijn.