Vrolijke en eigentijdse asverstrooiing

,,Carlos Pyñeiro, pirotécnico , vuurwerkmaker, aangenaam.'' Pas bij de kreeft stelt hij zich voor, na zwijgzaam en met kleine hapjes de voorgerechten van kabeljauw en ingelegde kwarteltjes te hebben weggewerkt. Een late vijftiger uit Galicië, die zich in verband met de gelegenheid heeft gestoken in een flets ruitjespak. Zijn haar plakt keurig gekamd op zijn schedel.

Het is feest in San Sebastián. We mogen mee eten aan de lange tafels in de Union Artesana, de oudste kookclub van de stad. Maar hoewel de koks voor deze avond hun beste beentje hebben voorgezet en de wijn rijkelijk vloeit, staarde mijn buurman tot dusver enigszins somber naar zijn bord. Een Galicische Buster Keaton verdwaald op een Baskisch feest. ,,Moet u die eitjes'', vraagt Pyñeiro, terwijl hij naar het dode schaaldier op zijn bord wijst. ,,Ja, ik heb een mooi beroep meneer'', vervolgt hij onder toenemend enthousiasme. ,,Begon als een hobby, maar nu ik niet meer hoef te werken ben ik er volledig door in beslag genomen. Vuurwerk is mijn leven moet je weten. En wat meer is, ik heb zelf wat uitgevonden, meneer. Wellicht voor u ook interessant.

,,Het idee is eigenlijk van een vriend van me, laten we eerlijk wezen. Hij zat in zijn maag met de as van zijn vader. Die stond in de kast in de woonkamer in een urn. En zo'n urn staat daar maar, dat gaat vervelen, zeg nou zelf. Wat moet ik met die as, kan jij daar niets mee, vroeg hij me. Waarom schieten we hem niet de lucht in? U moet weten, Spanjaarden zijn dol op vuurwerk.

,,En dus ging ik aan het werk. Zo eenvoudig was dat nog niet. Ik begon op basis van een mortiervuurwerk met een kaliber van 200 millimeter. Kijk als deze fles wijn de mortier is en dit glas de urn, dan moet je je ongeveer voorstellen dat de as boven in de top wordt geplaatst. Nee, het valt niet om, meneer, maak je geen zorgen.

,,Kijk, het probleem was dat we 1,7 kilo aan as hadden. Dat is niet niks meneer. Dat schiet je niet zomaar even de lucht in. De fabriek in Valencia had er flink wat problemen mee. Die eerste proefpijlen: een ramp. Een meter of vijf de lucht in en dan al kwam de hele zaak tot ontploffing. Dat moesten we natuurlijk niet hebben. Samen met de chemicus heb ik er uiteindelijk wel een week aan gewerkt voordat we een mooie pijl hadden ontwikkeld.

,,De pijl met de as van de vader van mijn vriend hebben we uiteindelijk afgeschoten in Sierra de Maladetta in Navarra. Eerst lekker eten met alle vrienden en nabestaanden. Daarna kwam de pastoor om de pijl te zegenen. De directe familie heeft de zaak elektronisch, met een druk op de knop de lucht in geschoten. Een mooi vuurwerk meneer. Tweehonderd meter hoog en dan een flinke kanonslag en een wijde vuurwerkbloem. Nee, dat spul vliegt op die hoogte alle kanten op, maak je geen zorgen. Dat verwaait, daar merkt de familie op de grond helemaal niets meer van.

,,Zo heb ik er de afgelopen anderhalf jaar al bijna veertig de lucht ingeschoten. Het is een reuze succes, al zeg ik het zelf. De kleur kunt u zelf kiezen, iets waar de overledene van hield bijvoorbeeld. Alleen paars ligt vuurwerktechnisch gesproken wat moeilijk. Maar geel, rood, roze, u zegt het maar. Nee, de kerk heeft er geen problemen mee. Ik heb het tevoren met de bisschop overlegd. Ze moesten eerst wat aan het idee wennen, maar hebben uiteindelijk enthousiast gereageerd. Als je de zaak in het water mag gooien, waarom dan niet in de hemel. En daarnaast: wie houdt er nu niet van vuurwerk?

,,Je denkt dat ik je in het ootje neem, ik zie het aan je ogen. Als je een Galiciër op de trap tegenkomt weet je nooit of hij naar boven of naar beneden gaat, haha die ken ik ook. Maar natuurlijk heb ik een patent op die pijl! Wat dacht je: voor de hele Europese Unie. Ik kom hem persoonlijk installeren. En dat alles voor 40.000 peseta's, exclusief reiskosten. 240 euro? U zegt het meneer, geen geld voor zo'n kunstwerk. Let op mijn woorden, het wordt een rage. Zuid-Amerika, de VS, er ligt nog een geweldige markt open voor de pijl van Carlos Pyñeiro. Als het werkt kunnen we de zaak op grote schaal via lokale vuurwerkfabrieken in licentie commercialiseren.

,,Vuurwerkmaker, het is een mooi beroep, meneer. Het is mijn lust en mijn leven. Wat zegt u? Nee, als het zover is, zal ik zelf niet in de lucht worden geschoten. Ik heb een familiegraf. Jammer genoeg.''