Timmer bezorgt Van 't Oever déja vu

Bij de WK afstanden waren Jan Bos en Marianne Timmer oppermachtig op de 1.000 meter. Beiden reden een perfecte race.

,,Netjes. Ze doet het steeds op het goeie moment.'' In de wandelgangen van Thialf complimenteerde Ard Schenk zaterdagmiddag de nestor van het Nederlandse schaatsen, Egbert van 't Oever (72), met de gouden medaille die Marianne Timmer op de 1.000 meter had gewonnen. ,,Een perfecte race'', sprak Van 't Oever, ,,zo uit het boekje''.

De Noord-Hollander beleefde in Heerenveen een déja vu. Als bondscoach loodste hij in 1988 Yvonne van Gennip naar drie olympische titels, zaterdag was hij als coach nauw betrokken bij het jongste succes van Timmer. Een mooie prestatie voor een 70-plusser, beaamde Van 't Oever: ,,Mensen van mijn leeftijd schijnen achter de geraniums te moeten zitten.'' Timmer, 24 jaar oud: ,,Leeftijd zegt niet alles. Egbert en ik zitten op één lijn.''

Net als een jaar geleden in Nagano, waar ze olympisch kampioene op de 1.000 en de 1.500 meter werd, piekte Timmer op het juiste moment. Zaterdag liet de 24-jarige Groningse zich als wereldkampioene kronen, vóór wereldrecordhoudster Monique Garbrecht en Catriona LeMay. Vrijdag won Timmer al brons op de 500 meter. Van 't Oever: ,,Toen zei ik tegen haar dat het op de 1.000 meter de dood of de gladiolen zou worden.'' Na Timmers winnende race sprong de kleine coach een gat in de lucht.

Eigenlijk was Van 't Oever in 1995 door de ploeg van Rintje Ritsma aangetrokken als manusje-van-alles die de reizen en het verblijf van de ploeg regelt. Toen het team vorig jaar werd uitgebreid, was het voor de nieuwe hoofdcoach Geert Kuiper niet mogelijk de allrounders Ritsma en Hersman te begeleiden én zich over nieuwkomer en sprintster Timmer te ontfermen. Dat laatste werd vanaf de eerste wereldbekerwedstrijden sprint in december in Nagano overgelaten aan Van 't Oever. Van de uit 1988 daterende afspraak met zichzelf dat hij nooit meer als coach op het ijs zou staan, kwam uiteindelijk niks terecht.

,,Marianne vraagt veel aandacht en die krijgt ze van Egbert'', zei Kuiper onomwonden. ,,Het klikt heel goed tussen die twee.'' Van 't Oever: ,,En als het klikt, heb je niet veel woorden nodig.'' Kuiper: ,,Egbert en ik strijden niet om de gunst van Marianne. Toevallig is het zo gelopen. En zolang Egbert gezond blijft, gaat hij er wat mij betreft mee door.'' Timmer heeft één wens: uitbreiding van de Sanex-ploeg met een mannelijke sprinter, als de broodnodige sparringpartner die ze bij de ploeg van Peter Mueller had in het trio Bos-Wennemars-Leeuwangh.

Jan Bos reed gisteren een foutloze 1.000 meter, goed voor goud. Weliswaar hechtte hij aan deze medaille meer waarde dan aan zijn wereldrecord op de 1.000 meter, liever had hij vorige maand zijn wereldtitel sprint geprolongeerd. In Calgary verspeelde Bos zijn kroon aan Jeremy Wotherspoon, gisteren zijn tegenstander. Bos besliste de slotrit tegen de Canadees reeds na 200 meter. Wotherspoon, die met zijn wereldtitel sprint al een geslaagd seizoen kende, startte slecht en in de eerste bocht moest hij met een hand op het ijs zijn evenwicht bewaren. Terwijl Bos zijn wereldrecordrace kopiëerde, reed Wotherspoon een inhaalrace waaraan na 700 meter een einde kwam. In een poging in de bocht meer snelheid te maken, ging hij onderuit.

,,Je ziet wat er gebeurt als je Wotherspoon onder druk zet'', zei bondscoach Mueller. ,,Zo had Jan het ook op de eerste dag van de WK sprint moeten doen. Jeremy zag dat hij achter lag, moest meer snelheid maken en toen ging het mis. Daar komt bij dat hij weet dat Jan van iedereen de beste laatste ronde rijdt.'' Wotherspoon wees een oneffenheid in het ijs aan als oorzaak van zijn val.

Zaterdag waren Bos en Wotherspoon allebei tegen het ijs gegaan: Wotherspoon op de eerste 500 meter, Bos tijdens de tweede, toen hij op een blokje stapte. ,,Een stomme fout'', oordeelde de Nederlander. Hiroyasu Shimizu was onaantastbaar op de kortste afstand. Erben Wennemars was een trotse zilveren medaillewinnaar achter de Japanse olympisch kampioen, voor Jakko Jan Leeuwangh, die ook brons won op de 1.000 meter. Shimizu voorkwam met zijn tweede plaats op de 1.000 meter een Nederlands erepodium.

,,Ik had nooit verwacht dat ik nu al op dit niveau terug zou zijn'', zei Wennemars, wiens seizoen vorig jaar vroegtijdig eindigde na een val op de 500 meter bij de Spelen. Daarbij raakte zijn arm uit de kom. Hij droomde ervan op de 1.000 meter met Bos en Leeuwangh op het podium te staan, maar moest genoegen nemen met de vierde plaats. Een moeizame wissel met de Fin Janne Hänninen wilde hij niet als excuus aanvoeren. ,,Ik schaatste gewoon te wild.''

Wennemars was vooral trots op zijn ploeg, die volgend seizoen waarschijnlijk in zijn geheel voor Spaar Select uitkomt. Met Mueller had Wennemars uitgerekend dat Tonny de Jong gisteren met haar brons op de 1.500 meter – achter wereldkampioene Emese Hunyady (33) en Gunda Niemann (32) - de vijftigste medaille van dit seizoen voor de ploeg had binnengehaald, nationale prijzen niet meegeteld. ,,Dat zou nog eens een stunt zijn'', sprak Wennemars, ,,wij als individuele sporters sportploeg van het jaar.''