TAKEMITSU

Typische titels bij Toru Takemitsu (1930-1996) zijn Twill by Twilight, Night Signal en How Slow the Wind. Dat suggereert statische en schemerige klankwolken. Maar dirigent Oliver Knussen weet er met de London Sinfonietta op een cd-opname beweging in te krijgen en houdt de spanning tot en met de laatste noot vast.

Zeven werken, variërend van fanfares voor blazers, een concert voor twee piano's onder de titel Quotation of Dream en stukken voor zowel kleine en middelgrote ensembles als groot orkest, vulden de laatste tien jaren uit het leven van de componist. Dat Quotation of Dream met ondertitel `Say sea, take me!' enkele malen La Mer citeert is bij deze Japanse Debussy niet zo verwonderlijk: luister naar de Debussy-achtige duetten voor altfluit en fagot of voor fluit en hobo in Archipelago.

Dat het grootst bezette werk een `In memoriam Morton Feldman' blijkt te zijn verbaast al evenmin. Takemitsu bewonderde met name Feldmans Coptic light, Feldmans eerste orkestmuziek die in Japan werd uitgevoerd. Takemitsu herkende in feldmans muziek onmiddellijk, zoals hij in een essay verwoordde, een verwante geest zonder excessen en contrasten: met klanken als sneeuwvlokken — nirvana-muziek. In het concert voor twee piano's — hier voor het eerst opgenomen — herinnert de poëtische attitude me een enkele maal aan die uit het Dubbelconcert van Berio.

Oliver Knussen is verbonden aan de 20/21-serie van Deutsche Grammophon en dat betekent dat we in deze serie ook nog zijn uitvoeringen mogen verwachten met het Residentie Orkest van Schönbergs opera's Die glückliche Hand en Von heute auf morgen.

Takemitsu: Quotation of Dream en andere werken. London Sinfonietta o.l.v. Oliver Knussen DG 453495-2.