Israel 2

Een paar opmerkingen bij het artikel van Von der Dunk. `Israel zou de Bijlmer-enquête als een uiting van antisemitisme beschouwen': op een vraag van een journalist inzake antisemitische telefoontjes bij El Al heeft de Israelische minister van Verkeer gereageerd met een - overigens ongelukkige – opmerking dat ,,wat met telefoontjes begint, wel eens met pogroms zou kunnen eindigen''. Dit is de enige uitlating vanuit de Israelische overheid die voeding zou kunnen geven aan de mening van Von der Dunk. Maar dat is iets geheel anders dan dat Israel Nederland van antisemitisme zou beschuldigen.

`De Israelische reactie is morele chantage, gevoed door schuldgevoelens van Nederland en het gehele Westen ten opzichte van de shoah': het woord `morele chantage' zou impliceren dat de Israelische overheid (of El Al) de Nederlandse overheid zou hebben verzocht El Al buiten schot te houden omdat Nederland medeschuldig zou zijn aan de catastrofe 1940-45. Dit raakt natuurlijk kant noch wal. De zogenaamde `bijzondere positie' van El Al op Schiphol had ook geen enkel verband met de shoah maar met de zeer reële dreiging van terroristische aanslagen.

`Israel heeft voortdurend geweigerd om documentatie te verstrekken over de ramp': El Al (en niet `Israel') heeft alle beschikbare stukken overhandigd die vanuit Nederland werden verlangd. Het tegendeel is nooit vastgesteld. Vanuit Nederland werd niet altijd duidelijk gemaakt welke stukken werden verlangd. Dat zou de oorzaak kunnen zijn van het gebrek aan informatie waarover van Nederlandse zijde wordt geklaagd.

`De politiek van Israel wordt bepaald door ,,gedeeltelijk godsdienstig gestoorde grootheidswaanzin'' en door ,,een kleine minderheid van kolonisten en fundamentalisten'' ': dergelijke generaliserende uitlatingen typeren eerder de schrijver van het artikel dan het onderwerp waarover hij schrijft.

De politieke leiders van Israel maken regelmatig gebruik van morele chantage met de shoah om politieke doelen te realiseren: Israelische politici hebben echt wel betere argumenten tot hun beschikking om hun standpunten te verdedigen.

`Vanwege deze morele chantage is de Westerse wereld blind voor de misstappen van Israel en heeft geen begrip van het Arabische standpunt': geen enkele Westerse staatsman uit de afgelopen decennia heeft ooit blijk gegeven de kant van Israel te kiezen vanwege de shoah en daarom de Arabische belangen te verwaarlozen.