Huilen

,,De titel suggereert kommer en kwel, maar behalve over tranen van verdriet gaat het ook over tranen van geluk en over de reinigende kracht van water. De lichte kant wordt niet vergeten: na regen komt zonneschijn.''

Weep, `huilen', heet de nieuwe show waarmee zangeres Astrid Seriese (42) tot en met 1 mei door het land trekt. Begeleid door een vijfkoppige band – twee gitaren, piano, contrabas en percussie – zingt ze bewerkingen van poëtische jazz- en popsongs en eigen liedjes. Blijkens de aankondiging zal ze de toehoorder `meevoeren langs de zeeën en rivieren van de menselijke gevoelens; van een melancholieke ballad tot een hartverscheurende jammerklacht, van een glasheldere lokroep der Sirene tot gloedvolle herfsttonen van de blues.'

,,Dat maak ik allemaal waar. Toen ik anderhalf jaar geleden een nieuw programma moest verzinnen, zat ik net in een `weep'-periode. Mijn moeder was gestorven, mijn vriend had een ander, daarna ging ook nog mijn vader dood. Ik heb even overwogen te stoppen met optreden, maar ben toch doorgegaan. Net als water heeft zingen een reinigende, louterende werking.

,,Weep is een idee van mijzelf en van mijn coach en vormgever Egbert Luys. Ik zing onder meer nummers van de jazz-zangeres Abbey Lincoln en van de popzangeres Annie Lennox. Van Annie doe ik bijvoorbeeld Here comes the rain over huilen en Cry if you want to, wat een uitnodiging is om je te laten gaan. Tijdens de voorbereidingen voor de show werd ik benaderd door de NCRV om muziek te maken bij de tv-serie Kinderen van de Hondsberg, een documentaire over verstandelijk gehandicapte kinderen. De kwetsbare binnenwereld van die kinderen sloot goed aan bij mijn periode van rouwverwerking. Ik heb korte teksten gemaakt, toegespitst op die kinderen en heb er zelf muziek bij geschreven. Ik zing ze met alleen gitaarbegeleiding. Ze zijn uitgebracht op de cd On children en een paar ervan heb ik opgenomen in dit programma.

,,Van Weep gaan we een live cd uitbrengen. De band waarmee ik zing is de beste die ik tot nu toe heb gehad. Tijdens de try-outs werd het steeds beter. We hebben een groot dynamisch bereik, dat gaat van verstilde zang met gitaar tot nummers waarin de hele band uitpakt. Op die vorige cd hoor je nog dat ik in een periode van rouw zat, de stem klonk wel goed en intens, maar klein. Mijn stem is nu helemaal terug, ik trek alle registers open, het tiereliert optimaal en heeft nog nooit zo goed geklonken. Dat dank ik ook aan de fabelachtige techniek die mijn zanglerares Marjo Ingen-Soet me heeft geleerd. Die techniek zit zo geramd, dat ik hem op het podium kan vergeten en me helemaal aan de voordracht kan wijden.

,,Huilen doe ik niet in de voorstelling. Tijdens de repetities en alleen, in mijn studeerkamer, heb ik nog wel eens een traan gelaten, maar op het podium moet je daar bovenuit stijgen. Je moet het publiek iets aanreiken, niet zelf zwelgen. Het enige waar ik bang voor ben is wanneer in Amsterdam familieleden in de zaal zitten. Zij begrijpen precies waarover ik zing en dan kun je ineens overvallen worden door emoties. Maar in Spijkenisse en Winschoten zing ik daar wel overheen.''

`Weep' m.m.v. Astrid Seriese (zang) Pieter Jan Cramer (piano), Erwin van Ligten en Martijn van Agt (gitaar), Mischa Kool (bas), Bart Fermie (percussie). 15 en 16/3 De Kleine Komedie, Amsterdam. (020) 6240534. Tournee t/m 1/5. Inl. (030) 2313416.