Babymoord

In zijn artikel `Babymoord' (NRC Handelsblad, 10 maart) stelt F.A. Muller mij in essentie twee vragen over de geluksethiek, die voorschrijft dat men het totaalgeluk optimaliseert en dus ook leed zoveel mogelijk vermindert:

Vraag 1: Zoudt u uw vrouw en twee dochters opofferen om vier Chinese boerinnen te reddden?

Vraag 2: Is uw voorstel om naar keuze van de ouders euthanasie toe te staan op ernstig gehandicapte jonggeborenen, niet strijdig met uw geluksethiek als we stellen dat miljoenen Nederlanders iets ongelukkiger zouden worden bij uitvoering van dit idee?

Antwoord op vraag 1. Pleit het tegen de geluksethiek als een aanhanger daarvan in de extreme situatie van foltering mede-verzetsstrijders verraadt en daardoor het totaalgeluk vermindert?

Ad (2). Aangenomen dat Mullers veronderstelling juist is: ketters zullen in het verleden de geloofszekerheid en dus vaak het geluk van miljoenen gelovigen ook wel geschaad hebben.

Maar ze hebben wel bereikt dat mede door hun eisen van vrijheid van geloof en verandering van wetten op langere termijn het totaalgeluk meer werd bevorderd.

Voor een bredere onderbouwing van onder meer de geluksethiek verwijs ik geïnteresseerden naar mijn The Scientifization of Culture (Van Gorcum, 1994) en Wetenschap als bevrijding (Agora, 1997).

Tenslotte: men kan de dood van Ehrenfest waarnaar Muller verwijst, wellicht ook verklaren zónder Kants categorische imperatief. Namelijk als wanhoopsdaad van een gekwelde die geen uitweg meer zag door een `euthanasie is moord'- wetgeving die een zware schaduw over zijn leven bracht.