Het nieuws van 13 maart 1999

Japan en de pil

In de berichtgeving omtrent het nog steeds niet invoeren in Japan, al veertig jaar lang niet, van `de pil' voor vrouwen, en vrijwel de onmiddellijke invoering van de Viagrapil voor mannen, (NRC Handelsblad, 3 maart) treft men algemeen wantrouwen aan jegens de officiële redenen: angst voor verbreiding van aids en voor verwildering der zeden. Men vermoedt daarentegen ongelijke behandeling van mannen en vrouwen door chauvinistische mannelijke ambtenaren met eigenbelang.

Er kunnen echter heel andere, en zéér opmerkelijke factoren in het spel zijn, waarop Karel van Wolferen in zijn verbijsterende boek Japan, de onzichtbare drijfveren van een wereldmacht al heeft gewezen. In Japan, aldus Van Wolferen, ontbreekt een ethisch besef van goed en kwaad zoals wij dat kennen, dus bedrog is er heel gewoon: wie bijv. in een warenhuis een artikel aanschaft doet er goed aan om ter plaatse te controleren of het artikel zich ook echt in de verpakking bevindt, en geen waardeloze ballast. Ten tweede noemt hij het diepgewortelde chauvinistische bijgeloof van Japanners dat zij als mens, vergeleken met de rest van de wereldbevolking, volstrekt uniek zijn, en een aantal unieke eigenschappen hebben. Ten derde zijn in Japan alle abortusklinieken commercieel, en tevens eigendom van de artsenstand. De combinatie van deze factoren leidde ertoe, aldus nog steeds Van Wolferen, dat Japanse artsen, om hun eigen portemonnee te spekken, lange tijd straffeloos hebben kunnen beweren dat de pil voor alle Japanse vrouwen, ongeacht leeftijd en medische status, buitengewoon gevaarlijk is – heel anders dus dan voor alle andere vrouwen op de wereld – en dat de pil daarom in Japan niet voorgeschreven mocht worden.

Tevens leidden deze factoren ertoe dat deze frauduleuze bewering in Japan zonder controle voor zoete koek werd geslikt, zelfs door diegenen die beter wisten c.q. moesten weten. De thans opgegeven redenen zijn nieuw, maar het lijkt mij in het geheel niet uitgesloten dat de eigenlijke, onderliggende redenen nog steeds dezelfde zijn.

LIEFDESBRIEVEN VOOR DE SLAGER

Eigenlijk is het een omweg: liefdesverklaringen schrijven die over je slager, zijn vakmanschap en prachtvlees gaan en die aan mij opsturen. De slagers in Nederland weten niet half hoeveel er van ze wordt gehouden. Na mijn oproep om het adres van slagers op te sturen die zelf lekkere leverworst, bloedworst, paté, balkenbrij en wat al niet maken, bracht de postbode mij elke dag een stapeltje enthousiaste ontboezemingen. Charles Boissevain stopte zelfs een paar in plastic verpakte plakjes worst in de envelop die ik meteen met smaak opat. Jan Koehoorn schrijft over slager Krijgsman in Apeldoorn, die tussen de middag zijn ouderwetse pijpenla sluit om thuis een hapje te gaan eten en een tukje te doen. Deze slager maakt bijna alles zelf, heeft een vooroorlogse met eikenhouten krullen gevulde rookkast en snijdt vleeswaren en vlees af waar je bijstaat zodat je de dikte van de plakken zelf kunt bepalen. Anneke de Jong in Heemstede wijdt uit over de Eerste Haarlemse lamsslagerij, een familiebedrijf dat zo'n 100 jaar bestaat. Je kunt er behalve lamsleverworst wel 25 verschillende saucijzen met vlees van o.a. lam, geit, eend en fazant kopen. Blijf brieven, graag met toelichting, over uw favoriete slager en zijn huisgemaakte producten sturen naar Anne Scheepmaker, Keerngouw 3, 1151 BB Broek in Waterland. Wellicht valt er van alle adressen in deze rubriek een mini-reisgids te maken. Ik zie wel wat in zo'n Grand Tour langs Nederlandse slagers. Vandaag een variatie op een van oorsprong Engels recept voor zelfgemaakte verstopte worstjes: toad-in-the-hole. Bereiding: Meng ui, citroenschil, salie, ei, peper en zout door het gehakt. Voeg zoveel paneermeel toe als nodig is om er een stevige massa van te maken. Maak van dit gehakt kleine worstjes en braad ze in een mengsel van boter en olijfolie gaar. Doe de bloem, het ei en het zout in een kom. Voeg beetje bij beetje melk en water toe. Klop het tot een klontvrij beslag en laat het beslag 30 minuten rusten. Doe de worstjes met het braadvocht in een vuurvaste schaal. Giet het beslag op de worstjes. Zet de schaal, die niet te diep mag zijn omdat het beslag rijst, ongeveer 40 minuten in een voorverwarmde oven van 190 graden Celsius.