Brian Setzer wekt swingmuziek tot leven

Swing is the thing en Brian Setzer is de man die de ouderwetse bigband-muziek terug in de belangstelling heeft gebracht. Om te beginnen in de VS, waar de vroegere zanger en gitarist van de Stray Cats een onwaarschijnlijke millionseller op zijn naam schreef met The Dirty Boogie, de derde cd van het als hobbyproject ontstane Brian Setzer Orchestra dat inmiddels navolging heeft gekregen van andere swing-adepten als de Cherry Poppin' Daddies. Met de Stray Cats liet Setzer begin jaren tachtig zien dat er nieuw leven school in de rockabillymuziek uit de jaren vijftig, en ook nu heeft de geboren showman uit New York een gouden greep bij het moderniseren van een bijna vergeten genre, dat zijn hoogtepunt beleefde in de jaren veertig.

Als je zoiets doet moet je het goed doen, vindt Setzer, en daarom kiest hij voor de dure optie van een voltallig bigband-orkest in de `klassieke' bezetting. Vier saxofonisten, vier trompettisten en vier trombonisten namen gisteren plaats achter de band stand, allen gekleed in dezelfde zeegroene jasjes. Vergeleken bij de razend strakke swingmachine die gisteravond op een vol Paradiso werd losgelaten, verbleekt de recente bigband-cd Back on the corner van ras-opportunist Herman Brood tot een waterig aftreksel. Daarbij is Brian Setzer niet alleen een eersteklas entertainer, maar vooral een fenomenaal gitarist die alle stijlen van jazz tot rock-'n-roll soepel en dwingend uit zijn halfakoestische Gretsch-gitaar liet klateren.

Als orkestleider gebruikte Setzer de hele breedte van het podium om het publiek bij zijn vreugdevolle swing-revival te betrekken. Naast klassiekers als Jump Jive an' Wail van Louis Prima speelde hij opvallend veel zelfgeschreven nummers in authentieke bigband-stijl, terwijl Stray Cats-fans aan hun trekken kwamen met opzwepende versies van de hits Stray Cat Strut en Rock This Town. Geheel in de lijn van de Amerikaanse showbizztraditie zwaaiden de koperblazers prachtig gelijk met hun instrument als ze even niets te doen hadden, en wisselde de contrabassist zijn knallende slap-bastonen af met acrobatische kunstjes.

Het Brian Setzer Orchestra ontsnapte aan stoffige nostalgie door de meerwaarde van Setzers dynamische podiumpresentatie en zijn ruige zang, waarmee hij in de jaren veertig waarschijnlijk niet weg zou zijn gekomen. Dat het ook mooi en ingetogen kon, bewees hij met het oude doowopnummer Since I Don't Have You van The Skyliners, zo'n fraai smekend liefdeslied uit de tijd dat de eerste stereoplaatjes in jukeboxen verschenen. Met Brand New Cadillac van Vince Taylor en Bobby Darins As Long As I'm Singin' bracht hij ten slotte een ode aan zijn helden, voor een laaiend enthousiast publiek dat getuige was van een uiterst geslaagde poging om de swingmuziek naar de volgende eeuw te tillen.

Concert: Brian Setzer Orchestra. Gehoord: 11/3 Paradiso, Amsterdam.