Van Gaal geeft Cruijff geen hand

Geniaal, legendarisch, goddelijk. Johan Cruijff ontsteeg gisteravond definitief zijn status van gewone sterveling. In een volgepakt stadion Camp Nou waren de geëmotioneerde aanhangers van FC Barcelona getuige van de officiële bevestiging van een onsterfelijke voetbalmythe: een partijtje tussen het huidige Barcelona en het `Dreamteam' dat onder Cruijff zijn onoverwinnelijkheid toonde.

Voor de gelegenheid traden ze andermaal aan, de jongens van Cruijffs ideale voetbalmachine die in de periode 1988 tot 1996 over de grasmat rolde. Ronald Koeman had speciaal voor de gelegenheid de afgelopen dagen wat kilootjes afgetraind. De Deen Laudrup, ooit met de nodige onmin vertrokken, toonde andermaal zijn kwaliteiten. Romario ontbrak jammer genoeg, maar de weerbarstige Bulgaar Stoitsjkov, in het verleden nooit te beroerd om de boel te stangen, deed wel mee.

Dat de partij door het Dreamteam met 2-0 werd verloren deed er niet toe. Het eerbetoon aan Cruijff, dat plaatsvond in het kader van het eeuwfeest van de club, had onmiskenbaar het effect van een collectieve therapie voor de Barcelona-aanhang. Erg vrolijk gaat er het er de laatste tijd immers niet aan toe in Camp Nou. De club is weliswaar goed op stoom sinds de gebroeders De Boer de gelederen versterkt hebben. Maar in Catalaanse kringen is de overmaat aan Hollanders in een bron van smeulend ongenoegen, terwijl trainer Louis van Gaal zich eerder gevreesd dan geliefd heeft gemaakt.

En dan is er nog het aanhoudende geruzie tussen Cruijff en clubvoorzitter Josep Núñez dat zijn schaduw over de club blijft werpen. Met slaande deuren vertrok de trainer op 18 mei 1996 en sindsdien laten beide heren geen kans onbenut elkaar het leven zuur te maken. Aan de vooravond van de feestpartij liet Cruijff zich nog huldigen door de `Blauwe Olifant', de beweging die er op uit is Núñez te wippen. ,,Er bestaat geen pardon voor dit bestuur omdat het de hele wereld in opspraak brengt'', aldus Cruijff.

Maar gisteravond waren alle vetes even opzij gezet. Het scheelde weinig of Cruijff was voor het eerst in zijn leven betrapt op het plengen van een traan tijdens het zingen met 100.000 aanhangers van de Barcelona-hymne na afloop van de wedstrijd. Zelfs voorzitter Núñez wilde het feestje niet bederven en klapte braaf mee voor zijn aartsrivaal. De enige die niet meedeed was Louis van Gaal, die zichtbaar weinig plezier beleefde aan het eerbetoon aan zijn illustere voorganger.

Het eindsignaal had nog niet geklonken, of Van Gaal verdween van het veld. Voor hem geen gezellig glaasje achteraf met Johan. Zelfs geen hand kon er af. Gevraagd naar wat Van Gaal het meeste had dwarsgezeten tijdens de wedstrijd, antwoordde hij dat zijn ploeg veel kansen had laten liggen. Na afloop van zijn persconferentie werd de trainer door de voetbaljournalisten beloond met een fluitconcert.