Wroeters

Jan Nagel weet nog niet wie straks Leefbaar Nederland, zijn nieuwe partij in oprichting, gaat leiden. ,,Ik sta niet te popelen om naar Den Haag te gaan'', zei hij bij de presentatie.

Als ik me als onbezoldigd adviseur van Leefbaar Nederland aan een voorspelling mag wagen: Jan Nagel gaat die partij leiden, want hij staat juist heel èrg te popelen om naar Den Haag te gaan. Nagel heeft immers nog altijd een rekening met `Den Haag' (lees: de PvdA) te vereffenen. Den Uyl lustte hem niet en brak zijn politieke carrière in de knop, en ook zijn boezemvriend André van der Louw werd uiteindelijk aan de kant gezet.

Daarop zocht Nagel zijn politieke heil in Hilversum om er het gezonde volksgevoel te mobiliseren. Dat lukte, evenals in Utrecht, waar Nagels nieuwe kompaan Henk Westbroek toesloeg. Over Westbroek zei een ex-vriend in Vrij Nederland: ,,Westbroek is al zijn hele leven bezig rekeningen met mensen te vereffenen.''

Twee personificaties van het ressentiment dus. Schiet Nederland daar iets mee op, of wordt het er alleen maar onleefbaar van? Ach, het ligt er maar aan hoe je zelf in elkaar zit. Wie op zijn rust gesteld is, kan beter meteen naar Nieuw Zeeland emigreren voordat het te laat is. Want als Nagel en Westbroek werkelijk ooit macht in ons land zouden krijgen, is het permanent oorlog.

Let eens op Westbroek. Enig politiek idee van belang heeft hij nog niet geopperd, maar wèl is hij altijd woedend. Op collega's in de raad, die hij een dwarslaesie toewenst, op `troetelturken' in de politiek en op `de hoernalisten' die zo ijverig zijn dit Le Pen-achtige taaltje adequaat weer te geven. Ook heeft hij een grote afkeer van de PvdA – zijn alliantie met Nagel is dus allerminst toevallig.

Toen Nagel de Hilversumse politiek binnendrong, heb ik de Hilversummers – toen nog mijn dorpsgenoten – geadviseerd zich op een guerrilla voor te bereiden. Herrie, wanhoop, chaos. Ze zijn daar nog steeds hun wonden aan het likken. Ik wist waarover ik sprak, want ik had Nagel in de jaren zeventig als voorzitter van de ondernemingsraad van de VARA in actie gezien. Altijd herrie in de keet. ,,Hij is een regelrechte ramp voor de VARA'', zei de toenmalige tv-directeur Ben Elkerbout. En voorzitter André Kloos constateerde destijds: ,,Een geboren wroeter. De man zoekt in de VARA een soort rehabilitatie voor de gemiste kansen in de politiek.''

Hebben ze een kans? Ze moeten in ieder geval niet onderschat worden. Zo florissant staat de Haagse politiek er niet voor, en twee geboren wroeters kunnen meer dan één.