Column

Supporter

Half april staan ze al op de Coolsingel en of je het als Amsterdammer leuk vindt of niet: het is niet anders. We staan heel veel punten achter en dat is een rotgevoel. Iedere rechtgeaarde Rotterdammer kent het. Zij hebben jaren hetzelfde meegemaakt.

Ik mijmer nog wel eens over de vette jaren en dan heb ik het niet over de Cruijff-Keizer-Swartperiode, maar het Kluivert-Boertjes-Jaritijdperk, de vierde cup dus. Ook in die tijd had ik, net als nu, een klein rijtje van vier seizoenkaarten en rond donderdag begon mijn telefoon altijd zacht te gloeien. Elke wedstrijd was in die tijd een topper en ik had veel te veel vrienden die mij naar het stadion wilden vergezellen.

,,Hans was vorige week mee, dus mocht deze keer Roel, hoewel Michiel ook eigenlijk wel weer aan de beurt is, net als Benjamin.'' Weken liep ik hardop schema's te schakelen om te voorkomen dat ik een van mijn vrienden tekort zou doen. Nogmaals: ik heb het over de glorietijd.

Woensdag zag ik aankomen dat ik de wedstrijd van gister moest overslaan en begon te bellen. Ik belde dus. Waarom? Niemand belde mij. ,,Jongens ik heb vier kaartjes Ajax-Utrecht! Parkeerkaartje erbij. Alles gratis. Ik vind het zo lullig als ze leeg blijven! Vier kaartjes! Ik wil ze desnoods komen brengen!''

Ik heb ze allemaal gebeld, ik heb het hardop in mijn stamcafé geroepen, heb met een megafoon op de Albert Cuyp gestaan, maar niemand wilde. ,,Andere keer graag.'' De een ging zijn schoonouders water geven, de ander moest de cavia laten piercen en zo had iedereen wat.

Uiteindelijk heb ik de kaartjes bij me gestoken en heb langs het voetbalveld van mijn zoontje alle vaders aangesproken of zij het leuk vonden om... ,,Nee, gewoon gratis... nee joh... ik heb die kaarten toch...'' Maar niemand wilde. Uiteindelijk heb ik een oom van mijn vrouw, een echte FC Utrechter, die wel eens wilde zien of die Arena inderdaad zo'n sfeerloze galmbak was, een groot plezier kunnen doen.

Gister zag ik op televisie een aantal aardige knetterbeelden en had spijt dat ik niet was geweest. Gisteravond heb ik wel een lijstje aangelegd van de jongens die afhaakten en zij worden in de heerlijke jaren, die ongetwijfeld weer aanbreken, door mij zeer zeker vergeten. Je steunt je club in goede tijden, dus ook bij tegenwind. Vraag rest: waarom kon ik zelf niet? Tsja...