`Israel zal uiteindelijk uit Libanon weg moeten '

De Libanese shi'itische militie Hezbollah is niet bang voor Israelische dreigementen. Israel heeft de toestand in Zuid-Libanon niet onder controle, daarvan is men overtuigd.

Rond hun hoofdkwartier in de zuidelijke buitenwijken van de Libanese hoofdstad Beiroet zijn de strijders van de pro-Iraanse militie Hezbollah dezer dagen duidelijk in verhoogde staat van paraatheid. In het zwart geklede, zwaar bewapende jonge kerels met baarden controleren de straten van Bir Abed en de toegang tot de kantoren van de Partij van God. Bij de poort naar de Majlis al-Shura, de zetel van de leidinggevende raad, staat een groot portret van de voormalige secretaris-generaal van de partij, Abbas Moussawi, die zeven jaar geleden door Israel in Zuid-Libanon is vermoord. Hij is, net als de tientallen jonge strijders die ieder jaar om het leven komen in de strijd tegen Israel, een martelaar – de hoogste erkenning die je als militant shi'iet te beurt kan vallen. Het martelaarschap is een belangrijk motiverend gegeven voor Hezbollah, en het leidt tot een provocerend soort radicalisme.

De militaire efficiëntie van Al-Muqawama al-Islamiya, het islamitische verzet, is de jongste jaren bij herhaling bewezen, maar de militie is niet alleen militair zeer goed georganiseerd. Bij haar oprichting in 1983 was Hezbollah een schimmige organisatie gesteund vanuit Iran. Zij liet zich kennen via gijzelingen en zelfmoordacties.

De Partij van God zou, met de hulp van de Iraanse revolutionaire gardisten, de islamitische revolutie in Libanon doorvoeren. Maar zij werd gedemoniseerd, ook in Libanon, en dat hebben ze bij Hezbollah begrepen. Na een periode van interne verdeeldheid kwamen tegen het einde van de burgeroorlog in 1990 meer gematigde figuren op het voorplan. Nu is Hezbollah in de eerste plaats een politieke partij met een zeer ruime aanhang onder de shi'ieten. Met een systematisch uitgebouwd netwerk van sociale en culturele hulporganisaties weet de partij vooral onder de armen kiezers voor zich te winnen. En er is de strijd tegen de Israelische bezetting in het zuiden, waarin Hezbollah de hoofdrol speelt.

,,Met de dood van hun generaal (bij een aanslag door Hezbollah) zal de frustatie bij de Israelische soldaten over het gevaar dat zij in Libanon lopen nog groter worden'', zegt Hezbollah-woordvoerder Ibrahim Moussawi. De aangekondigde Israelische vergeldingsactie is door premier Netanyahu uitgesteld. De Israelische regering heeft gezegd af te wachten wat Hezbollah nu gaat doen en klaar te staan om zo nodig hard toe te slaan. Maar die dreigementen hebben weinig indruk gemaakt. ,,Het lijdt geen twijfel dat Hezbollah zijn acties zal voortzetten, zolang de Israelische bezetting voortduurt'', verzekert Moussawi. ,,Wij passen onze strategie niet aan aan de atmosfeer, aan het moment. Wij willen ons land en ons volk bevrijden en niets zal onze bezieling in de weg staan.''

Hezbollah respecteert volgens Moussawi strikt de akkoorden die in april 1996 met Israel zijn gesloten om nieuwe escalatie van het geweld te voorkomen. ,,Maar de Israelische troepen bombarderen ook burgerdoelwitten. Wij vuren alleen raketten af op het `noorden van Palestina' om de Israeliërs duidelijk te maken dat zij met hun dagelijkse agressie tegen de burgers in Libanon niet ongestraft kunnen voortzetten. Zij moeten zich ook aan het akkoord houden. De Israelische generaal en de anderen zijn als vijanden gesneuveld op het slagveld, in de bezette zone. Zij kwamen niet om te picknicken.''

Bij Hezbollah wordt niet veel geloof gehecht aan de recente verklaringen van onder anderen de Israelische minister van Buitenlandse Zaken, Ariel Sharon, en oppositieleider Barak, om binnen een jaar tot een troepenterugtrekking te komen. ,,Maar ze zullen uiteindelijk wel moeten vertrekken, omdat zij het hier niet onder controle hebben.'' Ook de dreigende taal van de Israelische minister van Defensie, Moshe Ahrens, die verklaarde eraan te denken om ook het akkoord van april op te zeggen, zodat Israel weer ongehinderd zou kunnen toeslaan, laat de Hezbollah-woordvoerder koud. ,,Het is gewoon meer van hetzelfde'', zegt hij. ,,Ze lappen hier dagelijks alle regels aan hun laars, maar ze moeten weten dat wij hen kunnen treffen waar het het meeste pijn doet.''

Hoe zit het met de mogelijkheid van een eenzijdige terugtrekking in ruil voor veiligheidsgaranties vanwege de Libanese en de Syrische regering? ,,Wij staan op één lijn met de Syrische leider Hafez el-Assad die vindt dat er van een afzonderlijke regeling tussen Libanon en Israel geen sprake kan zijn zonder dat Syrië de geannexeerde Golan terugkrijgt'', aldus Moussawi.

Maar is Hezbollah bereid om de aanvallen te staken als de laatste Israelische soldaat het Libanese grondgebied heeft verlaten? ,,We weten niet over welke terugtrekking ze precies spreken. Ze willen veiligheidsgaranties die inhouden dat zij zouden gaan bepalen welke wapens de Libanese troepen in het zuiden zouden mogen hebben. Totaal onaanvaardbare eisen dus. Zij zijn de bezetters. De agressor heeft niet het recht op wat voor waarborgen dan ook. Het is aan Israel om Libanon garanties te bieden'', zegt Moussawi. Staakt Hezbollah na een Israelische terugtrekking zijn aanvallen? ,,Wij willen eerst zien welke vorm van terugtrekking er zal plaatshebben, en dan zullen wij die vraag beantwoorden.''