Handtassenfonds

Glamour op de Prinsengracht. Voor de deur van het Amsterdamse Hof stond woensdagmiddag een verlengde zwarte Mercedes met onder de ruit een bordje `Gucci'. In de rechtszaal zaten aan de ene kant de goedgeklede werknemers van het Florentijnse modehuis met hun glimmend gepoetste schoenen en aan de andere kant de al even gebruinde en strak gekapte klagers van de Franse concurrent LVMH, de mannen van Dior en Kenzo.

Niet was vast te stellen of de Nederlandse advocaten zich door hun cliënten van stropdassen hadden laten voorzien, wel lieten ze zich gelukkig meeslepen door het mediterrane temperament van hun cliënten. Een ordinaire beursoverval door een wolf in kasjmier kleren, mopperde de raadsheer van Gucci. Het is net een ui; hoe meer lagen je bloot legt, hoe harder je tranen tevoorschijn springen, zo klaagde de advocaat van LVMH over de structuur van Gucci.

De glamour van Gucci – een welkome aanvulling op de degelijke levensverzekeringen, gloeilampen, margarine en olie die het Damrak domineren – hebben we te danken aan de soepele regels van de Amsterdamse beurs. Het handtassenfonds wilde een notering in Milaan maar kwam daar wegens een negatief eigen vermogen niet door de ballotage. In Amsterdam was Gucci van harte welkom.

Nu waarschuwde LVMH deze week dat geen enkele buitenlandse belegger meer in Amsterdam zal willen investeren als hun klacht over de ,,kunstmatige'' beschermingsconstructie van Gucci niet wordt gehonoreerd. Maar het is te hopen dat de rechter Gucci niet al te hard voor het hoofd stoot. Wij rekenen er immers op dat binnenkort ook Versace voor de beurs in Amsterdam kiest. En heeft Chanel nog geen beursnotering? Is Prada nog familiebezit?

Modeontwerpers aller landen verenigt u aan het Damrak.