Ontsnapt aan de slacht

Koeien zijn net mensen. Als ze gevaar voelen en de adrenaline door hun aderen stroomt, krijgen hun hersenen het signaal: vluchten of vechten. De zwarte Piemontese slachtkoe deed allebei.

Toen ze ruim twee weken geleden op het terrein van slager Kamminga in Surhuisterveen het hakblok voorvoelde, nam ze de benen. Het dier had bloed geroken en sprong in doodsnood over een anderhalve meter hoog hek en verdween. Ze vocht voor haar koeienleven.

De Piemontese rende door een nieuwbouwwijk en een winkelcentrum, sprong moeiteloos over hekken en daverde door de besneeuwde weilanden. De jacht van slager en politie had aanvankelijk geen succes. Verdovingspijlen ketsten af op haar taaie huid en stalen spieren. Uitgeput staakten haar achtervolgers de strijd, in de hoop dat het rund vermoeid een boerderij zou opzoeken. Uiteindelijk werd ze vorige week woensdag gevangen en vastgezet aan een boom.

Zelfs de slachter had respect gekregen voor de overlevingsdrift van het alerte en temperamentvolle beest. Toen ik hem belde en vroeg of ik het dier kon vrijkopen en haar voor het slachtersmes kon behoeden, stemde hij al snel toe.

Vorige week donderdag werd Victoria, zoals ik de dappere koe heb genoemd, overgebracht naar het koeienopvangcentrum `De Leemweg' in Zandhuizen. De 25 koeien die daar zijn opgevangen, worden financieel onderhouden door donateurs. Victoria komt er nu langzaam bij van haar angstig avontuur.

Tijdens mijn eerste kennismaking was ze nog erg schichting. Ik kon me voorstellen dat ze al haar vertrouwen in de mensheid had verloren. Ze schraapte met haar poten over de stalvloer, alsof ze opnieuw onraad rook en direct ten aanval wilde gaan. Ik probeerde haar te kalmeren, maar ze zwiepte wild met haar kop.

Zes dagen lang wilde ze geen voer. Door de stress waren haar darmen verkrampt en eten lukte niet. Eetlustopwekkende en darmontspannende injecties brachten haar eetlust weer op gang. Ze at tenslotte weer kuilvoer en stond genoeglijk te herkauwen.

Toen ik haar gisteren opnieuw bezocht stond ze wat dociel naast haar opgewekte en nieuwsgierige buurvrouw Linda, die volgens Bert Hollander van het koeienrusthuis liever met mensen dan met koeien omgaat. Alert was Victoria nog immer. De bewegingen van de kleine boerenkat Mini volgde ze nauwgezet. Maar in menselijke toenaderingen had ze nog geen zin. Geruststellende woordjes hielpen niet. Ze wendde haar kop af.

Volgens `koeienkenner' Hollander moet ze eerst helemaal acclimatiseren. En dat kan wel een jaar duren, denkt hij. Ze is nog steeds bang als hij in de buurt van haar komt om de mest weg te schuiven.

De veearts ontdekte dat ze een gebroken staart heeft. Hollander vermoedt dat een veerijder de staart in een knoop heeft gezet, om haar de auto in te porren. Ook heeft ze een bult op haar rug. Vermoedelijk opgelopen tijdens haar avontuur. Eten doet ze nog steeds mondjesmaat.

Victoria is de tweede koe in het rusthuis die aan het slachthuis wist te ontsnappen. Claartje, een Belgische blauwe, sprong vier jaar geleden dwars door het raam van het slachthuis in Koudum. Ook zij werd aangekocht door een dierenvriendin. Victoria mag nu de rest van haar leven genieten tussen stalgenoten. Zonder angst en zonder gevaar.

Koeienopvanghuis De Leemweg, Zandhuizen. Tel. 0561-433811