Karel

Met de mengeling van ernst en luim die ook zijn broer kenmerkt, sprak Karel van het Reve over zijn `ideaal' om nog eens een communistische reünistenvereniging op te richten, waar meezingers van Ernst Busch en toespraken van Paul de Groot ten gehore werden gebracht. Zijn vreugde over dat idee maakte, in een gesprek bij mij aan de keukentafel, ineens plaats voor oprechte woede over de machinaties van het gestaalde kader: ,,De Groot schilderde Henk Gortzak tijdens de oorlog af als werkend voor de Gestapo en na de oorlog als werkend voor de CIA. Dat is toch eigenlijk schandelijk.'' Maar dan brak weer een voorzichtige lach door bij het idee dat voormalige communisten elkaar in het Rosa Spierhuis niet groetten omdat de een in 1925 en de ander in 1935 uit de partij was geflikkerd.

In de oorlog was hij `illigalicus', samen met Robert van Amerongen die net als hij behoorde tot `het personeel' van De Avonden, het boek dat zijn broer Gerard in hun beider ouderlijk huis situeerde. De steeds grimmiger verwensingen van Gerard aan het adres van zijn broer, beantwoordde Karel met milde ironie. In tegenstelling tot De Avonden kon hij het latere werk wegens de `zweepjes' en `gespannen jongensbroekjes' maar matig waarderen. ,,Het eigenaardige is: vechtfilms waarin veel dooien vallen zie ik met groot genoegen. Maar ze hoeven maar iemand vast te binden en ik ben weg.''

Fragment uit De Draad, een dagelijkse column op www.nrc.nl