Pannenkoeken

,,Hebben jullie gisteravond pannenkoeken gegeten?'' vroeg mijn vriendin me hier in Engeland.

,,Nee, hoezo?'' zei ik.

,,Nou, het was toch Shrove Tuesday! Dan moet je toch pannenkoeken eten.''

Ik had geen idee wat Shrove Tuesday was, maar toen ik het jaar erop dezelfde vraag kreeg, wilde ik er meer van weten. ,,Eten jullie maar één keer per jaar pannenkoeken?'' was dit keer mijn wedervraag.

,,Soms niet eens elk jaar'', zei mijn vriendin, ,,ik heb er niet altijd zin in om ze te bakken.''

,,En jij hebt drie kinderen!'' zei ik verbaasd.

,,Wat heeft dat ermee te maken?'' vroeg ze.

Het kostte heel wat heen en weer gepraat voordat ik er achter kwam dat kinderen hier nooit een stapel pannenkoeken te eten krijgen zoals in Nederland. Een makkelijke maaltijd voor kinderen bestaat hier uit beans on toast, oftewel een geroosterde boterham met witte bonen in tomatensaus. Als ik me nu die prachtige stapel pannenkoeken herinner waarop wij vroeger getrakteerd werden, dan krijg ik echt medelijden met Engelse kinderen.

Shrove Tuesday blijkt Vastenavond te zijn. Op die dag moeten alle lekkere dingen die nog in huis waren opgegeten worden. Men bakte pannenkoeken om die daarmee te vullen. Elk jaar verschijnen er rond deze tijd de heerlijkste recepten in de krant voor hartige pannenkoeken met ham, kip, zalm, paling, of kabeljauw.

Bijvoorbeeld pannenkoeken gevuld met ham en prei in een witte bloemsaus; strooi daar wat geraspte kaas over en doe ze dan nog even onder de grill. Lekker hoor!

,,Ach nee'', zei mijn vriendin, ,,ik kook gewoon aardappelen, vlees en groente op Shrove Tuesday, en dan eten we als toetje een paar pannenkoeken.''

,,Ja'', zei mijn Britse vriend, ,,zo was dat bij mij thuis vroeger ook. En er stond geen keus aan zoet beleg op tafel, welnee, we aten de pannenkoeken áltijd met kristalsuiker en citroensap. De suiker knarst zo lekker tussen je tanden en de pannenkoek is zoet, maar toch fris.''

Opeens herinner ik me hoe we jaren geleden een keer met zijn vader in Het Pannenkoekenhuys in Leiden hebben gegeten. Mijn vriend vond het wel lekker, maar zijn vader niet. Hij vond de maaltijd te zoet en hij vond het raar dat hij geen groente had gekregen.

,,Zelfs geen bakje sla'', hoor ik hem nog mopperen.