Toneelbeeld

Het betoog van Rita Kohnstamm `In de bijl trilt weemoed' (NRC Handelsblad, 20 februari), kan ik volledig onderschrijven. Waarom moeten verhalen die zich bijv. in Petersburg of hartje Londen afspelen neergezet worden in een ziekenhuis en een gevangenis? Volgens de Nederlandse Opera omdat wij - publiek - anders de portee niet vatten, daar zijn we te dom voor. Regisseurs schijnen niet te begrijpen dat deze malligheden eerder ergernis opwekken dan dat zij het publiek een diepere betekenis openbaren. Een avond uit mag plezierig, ontspannend, ontroerend of aangrijpend zijn, maar wordt teleurstellend of zelfs ergerniswekkend als men een toneelbeeld voorgeschoteld krijgt dat dwars op de handeling staat.

Een oplossing is misschien bij zulke uitvoeringen de ogen te sluiten en alleen de oren open te stellen, maar daarvoor hebben rijk en gemeente Amsterdam toch niet zo'n mooi muziektheater neergezet met een scala aan mogelijkheden die nu nauwelijks worden gebruikt.