Ragtime in de Rotterdamse metro

In Rotterdam begonnen gisteren de audities voor `Muziek in de Metro'. Muzikanten die een vergunning krijgen om

op de Rotterdamse metrostations te spelen, moeten beloven niet te zullen bedelen.

,,Is hij nog aan het stemmen, of is dit het optreden al?'', vraagt een geüniformeerde metrobeheerder fluisterend aan een collega. Terwijl zijn hond aan de potplanten in de auditieruimte snuffelt, trommelt de betreffende gitarist drie keer op de klankkast van zijn instrument, tokkelt hij een kreupel riedeltje en mompelt dan: `nou, zoiets dus'. ,,Kunt u ook iets bekends spelen?'', vraagt één van de juryleden. ,,Nee, ik speel alleen maar improvisaties'', luidt het pertinente antwoord. Even later deelt juryvoorzitter Arie van der Krogt de eerste afwijzing uit. De hond ontbloot zijn tanden richting jury maar wordt al snel meegevoerd door zijn hoofdschuddende baas. ,,Ach ja, er zijn maar weinig mensen die improvisatie begrijpen.''

Bij deze ene afwijzing bleef het gisteren in het Rotterdamse metrostation Stadhuis bij de audities van `Muziek in de Metro'. De andere aanwezige muzikanten kregen meteen na hun proefoptreden een vergunning om te spelen in de stationshallen van de Rotterdamse metro. Na ondertekening van het contract, waarin zij beloven af te zien van elektrische versterking, niet te spelen in wagons of op perrons en niet te bedelen om geld, kregen zij een persoonlijk pasje overhandigd dat een half jaar geldig is. In totaal 25 solisten, duo's en meermansformaties doen auditie.

,,Door de muzikanten ieder half jaar opnieuw auditie te laten doen, kunnen we de kwaliteit waarborgen'', zegt initiatiefnemer Van der Krogt. ,,Muziek in de Metro is in eerste instantie bedoeld om de kwaliteit van het metroreizen te verhogen door de metrostations leuker, gezelliger en veiliger te maken.'' De Rotterdamse troubadour en medewerker van het gemeentelijke Project Veilig kwam op het idee voor Muziek in de Metro toen hij vorig jaar tijdens het Rotterdamse filmfestival Hedy Honigmans The Underground Orchestra zag. Deze film over straatmuzikanten in de Parijse metrostations inspireerde hem om zelf eens een kijkje te nemen in de Franse hoofdstad. Na succesvolle proefoptredens vorig jaar december van kerstkoren, The Amazing Stroopwafels en De Gehoorgangsters besloot het Rotterdamse metrobedrijf RET audities te houden om de muzikale omlijsting van het ondergrondse vervoer permanent te maken.

Het aanbod op de eerste auditiedag is divers: van swingende ragtime en ritmische wereldmuziek tot springerige country & western en stemmige a capella. Controleur en jurylid Jan Both tikt met zijn pen mee op de maat van de up-tempo blues van zigeunerband Latzso. Net als de overige vier juryleden – allemaal RET-medewerkers – kruist hij grif de hokjes 'goed' aan achter de criteria `geluidskwaliteit', `zangkwaliteit' en `algemene indruk' op het evaluatieformulier. Zang- en gitaartrio De Duppies scoort met gezellige meezingteksten als `Zijn wij geschapen/ Of komen wij van de apen?' iets minder, maar voldoet ook probleemloos aan de criteria. Both: ,,Misschien zijn ze wat zenuwachtig.''

Zeker niet zenuwachtig zijn de leden van The Amazing Stroopwafels. Enthousiast jodelen zij zich door hun Hawaii-blues en improviseren er en passant een passend couplet bij: ,,Ik zie al die heupen wiegen/ Maar ik ben al veel te moe/ Ik wil maar een ding/ Naar de metro toe''. Qua volume en presentatie steekt het ervaren duo met kop en schouders uit boven de rest van de deelnemers. Bassist Wim Kerkhof is net terug uit New York waar hij onder meer in de metro en op straat heeft gespeeld. ,,Het leuke van spelen in de metro is dat je een telkens wisselend publiek hebt'', vindt hij. ,,Door muziek te maken in de metro doe je iets aan dat kille en anonieme sfeertje dat in de meeste stations hangt.'' Een passerende reiziger is het volledig met hem eens: ,,Dit hadden ze nou al veel eerder moeten doen.''

Van de kersverse vergunninghouders hebben enkelen zich al meteen op het maagdelijke speelterrein gewaagd. In het eerste half uur dat Hans en Marko van gitaar/viool-duo RETBOEL in de hal van station Churchillplein staan, hebben ze pas een handjevol kleingeld opgehaald. ,,We moeten een paar plekken uitproberen om te weten waar het het beste spelen is'', zegt Marko. ,,Die wind uit de metrobuizen werkt trouwens wel erg ontstemmend op mijn gitaar.''