Vandenbroucke wil nooit meer remmen voor andere renners

In glanzende stijl won de Belg Frank Vandenbroucke zaterdag de semi-klassieker Omloop Het Volk. Zijn vader en oom zagen de machtsgreep met gemengde gevoelens aan. Neutrale kijkers vergeleken hem al met Eddy Merckx.

De parkeerplaats van het voetbalstadion in Lokeren deed zaterdagmiddag dienst als schoonmaakruimte voor besmeurde racefietsen. Terwijl ploegleider Jean-Luc Vandenbroucke van Lotto met een zuur gezicht tegen de materiaalwagen leunde, draaide mecanicien Jean-Jacques Vandenbroucke van Lotto met zichtbaar plezier aan de velgen van een voorwiel. ,,Toen de zaak voor ons verloren was, lag mijn hart bij Frank.''

De broers Vandenbroucke waren het tijdens de slotkilometers oneens geworden in de volgwagen. ,,Waarom gaat hij Peeters aan de zege helpen'', vroeg oom Jean-Luc. ,,Dat zal hij zeker en vast niet doen'', antwoordde vader Jean-Jacques. Hij kreeg gelijk. Zijn zoon Frank, rijdend voor Cofidis, behaalde een prachtige overwinning en werd in de wandelgangen vergeleken met de grote Merckx. ,,Hij wint zoals d'n Eddy'', zeiden kenners na de Omloop Het Volk.

Vandenbroucke (24) staat bekend als een eigenzinnige coureur die in 1995 het `familiebedrijf' Lotto voor Mapei verruilde en vorig jaar vrij plotseling naar Cofidis vertrok. Een eerzuchtige sportman die voor hetzelfde geld (of ietsje meer) van sponsor verandert. Met als gevolg dat hij vrienden en familieleden versteld deed staan in Lokeren. Vandenbroucke versloeg zijn vader en zijn oom van Lotto. Hij versloeg ook zijn voormalige ploeggenoten van Mapei. Maar na afloop geen spoor van revanchegevoelens: ,,Waarom zoekt u rivaliteit? Ik speel dit spel niet mee.''

België heeft een rijke traditie van wielergeslachten. De families Merckx, Planckaert en De Vlaeminck brachten veel talent voort. In huize Vandenbroucke neemt de fiets ook een centrale plaats in. Jean-Jacques (51) was een verdienstelijke amateur. Jean-Luc (44) bleef als beroepsrenner steken in de subtop. Frank (24) heeft de beste vooruitzichten. Hij is uitblinker op de kasseien en in het middengebergte. ,,Hij staat pas aan het begin'', sprak zijn vader hoopvol.

Frank was zes jaar oud toen hij Jean-Luc als derde zag finishen in de Omloop Het Volk. Zijn nonkel werd in 1981 verslagen door Jan Raas. De jongste telg uit het wielergeslacht Vandenbroucke begreep na een middag televisiekijken wat deze semi-klassieker betekende. Het ganse volk zat aan de buis of trotseerde de winterse omstandigheden aan de kant van de weg. Frank wist twee dingen zeker in 1981. Hij wilde ook beroepsrenner worden en daarna zo snel mogelijk zegevieren in de Omloop. Vijf jaar na het tekenen van zijn eerste profcontract ging zijn eerste wielerdroom in vervulling.

Vader en oom Vandenbroucke keken zaterdag met gemengde gevoelens naar de finale van de openingswedstrijd in West-Europa. Terwijl de Lotto-renners Andrei Tsjmil, Jo Planckaert en Wim Feys een uitgebluste indruk maakten, voerde Frank Vandenbroucke een ongelijke strijd met zijn voormalige ploeggenoot Wilfried Peeters, de meesterknecht van Mapei. Peeters wist zich in het achterveld gesteund door zijn beide kopmannen Tom Steels en Johan Museeuw. Volgens een wielerlogica moest Vandenbroucke het vuile werk opknappen. Daardoor leek hij kansloos in de eindsprint.

Op een paar kilometer van de eindstreep verlaagde Vandenbroucke het tempo en keek hij aandachtig naar de versnelling van zijn medevluchter. ,,Ik reed eerst zo hard mogelijk om later zo lang mogelijk te kunnen recupereren'', verwoordde hij zijn koersinzicht. Vandenbroucke stelde de sprint zo lang mogelijk uit en reed vervolgens simpel naar de overwinning.

Vandenbroucke schonk zijn derde seizoenzege aan zijn neef (een paar weken geleden verongelukt), zijn dochter (een paar weken geleden geboren) en zijn trainingsmaat Nico Mattan, die vorige maand zijn loopbaan moest beëindigen wegens hartritmestoornissen. Drie gebeurtenissen die zijn voorbereidingen niet nadelig hebben beïnvloed. ,,Ik ben juist een paar procent verbeterd.''

Vandenbroucke creëerde in 1995 een familievete. Hij tekende een contract bij Mapei, hoewel zijn verbintenis bij Lotto nog niet was afgelopen. Uiteindelijk moest de voorzitter van de internationale wielerfederatie Hein Verbruggen een oplossing forceren. Vandenbroucke reed tot en met de Ronde van Vlaanderen voor Lotto en de rest van het seizoen voor Mapei. Maar de band met zijn vader liep een deukje op. En de band met Jean-Luc was beschadigd.

In het blad Humo omschreef hij zijn oom als ,,de boze wolf van het peloton''. De ploegleider van Lotto heeft nauwelijks vrienden in de karavaan. Jean-Luc Vandenbroucke dankt zijn baan aan een dubieuze lobby met enkele invloedrijke Waalse parlementariërs, die op hun beurt zakelijke belangen hebben bij de kansspelorganisatie Lotto. Reden waarom de weinig succesvolle wielersponsor de geldkraan niet snel dichtdraait.

Frank heeft een betere relatie met manager Patrick Lefevere, die zijn pupil niet alleen om sportieve redenen bij Mapei zag weggaan. Volgens Lefevere bood Cofidis meer geld dan Mapei. ,,Wij hadden een limiet voor Frank, want wij kennen zijn zwakheden. Vandaag wint hij de Omloop, maar volgende maand moet hij passen in de Ronde van Vlaanderen.''

Lefevere doelde op de broze gezondheid van Vandenbroucke, die zegt geheel verlost te zijn van zijn knieproblemen. Over het geld heeft hij ook een andere versie dan Lefevere. ,,Ik kon overal evenveel verdienen. Maar ik had geen zin om telkens te freinen (remmen, red) voor de andere mannen. Ik heb nu de ondervinding van een echte kopman. Ik ben fier op mijn rol van vedette. Daar is toch zeker niks mis mee?''