Onbegrepen paradijsvogel

Soms bekruipt hem net als toen hij nog een jongen was de aandrang zich een kogel door het hoofd te schieten. Of gewoon in zijn auto te stappen, naar de Niagara Falls te rijden en zich naar beneden te storten. Dat zou nog eens een spectaculaire actie zijn. Daar zouden de media nog jaren op kunnen herkauwen. Maar liever blijft Dennis Rodman na 37 chaotische jaren nog even doorleven, als drummer van een rockband als Pearl Jam, als eigenaar van vijftien exotische vogels en twee Duitse herdershonden, als man van actrice Carmen Electra, als rebel, drinkebroer, maar vooral als extravagante basketballer.

Vrijdagavond maakte Rodman in het Forum van Los Angeles zijn debuut bij de LA Lakers in de derby tegen de Clippers. De paradijsvogel had ditmaal door zijn zwarte haar paarse en gele strepen getrokken, de kleuren van de Lakers. Dominee Jesse Jackson mocht als Lakers-fan aanschouwen hoe Rodman zich als vanouds uitsloofde, rebounds pakte alsof hij niet van de basketbalvloer was weggeweest en assists gaf aan Shaquille O'Neal en Kobe Bryant alsof hij zich de afgelopen negen maanden nooit bezondigde aan drankorgieën en casinovisites. En vannacht mocht Michael Jordan er in het duel met de Houston Rockets getuige van zijn hoe the worm zijn eerste twee punten voor de Lakers maakte.

Vorige week tekende the crazy Rodman in Los Angeles een contract nadat hij bij de kampioenen van de Chicago Bulls op een dood spoor was geraakt. Rodman was back, tijdens de presentatie afwisselend in toorn en in tranen, zoals een aandacht-freak betaamt. Verstoord en kwetsbaar, zich elke keer weer stortend in het ongewisse. Rodman wil immers leven, als een gek die vertrekt zodra hij dreigt begrepen te worden.

Slechts weinigen begrijpen hem. Waarschijnlijk zijn vrouw. Misschien zijn ex-vriendin Madonna, wier liedjes hij verafschuwde. Misschien zijn ex-vrouw Annie. Misschien zijn dochtertje Alexis van wie hij een beeltenis als tatoeage op zijn arm draagt. Zeker zijn twee oudere zusters, eens behorend tot het All Star Basketball team. Zeker ook zijn moeder. Zeker niet zijn vader die wegliep toen Dennis drie jaar was. Rodman heeft slechts een paar vertrouwelingen, zoals de familie van zijn vriend Bryne Rich. Aan hen en enkele andere vrienden geeft hij bijna al zijn geld. Dennis wil vrijheid, gelijkheid en broederschap. Homo of hetero, hij zoent iedereen. Hij houdt van iedereen, maar wie van hem?

Rodman is niet gek. Hij vecht alleen om aandacht. Als kruier en schoonmaker op het vliegveld van Dallas verdiende hij weinig. Pas als 20-jarige speelde hij zich in de kijker van Cooky County Junior College in Gainesville, Texas. Hij was niet meer dan een goede, zeer ijverige speler. Maar in 1989 en 1990 werd hij wel met de Detroit Pistons NBA-kampioen. Bij de San Antonio Spurs verfde hij zijn haren voor het eerst in alle kleuren, liet hij zijn armen, benen en rug tatoeëren, droeg hij hondenkettingen om zijn hals en piercings in neus, oren, tepels en andere uitsteeksels.

Bad as I wanna be en Walk on the wild side werden veel verkochte boeken door hun rebelse karakter. Met de Bulls werd hij als waterdrager van Michael Jordan driemaal kampioen van de NBA. Zevenmaal was Rodman de beste rebounder. Wee degene, die vindt dat het niets betekent. Voor een man die veel aandacht tekort is gekomen, betekent het zowat alles.