Column

Sneeuw

Ik ken die Oostenrijkse skioorden uitsluitend uit het televisieprogramma Het is hier gezellig van een zekere Ursul de Geer en weet niet beter dan dat het daar een doorlopende polonaise van ladderzatte landgenoten is. Zuipende en schreeuwende Telegraaf-lezers met een IQ dat gelijk staat aan de temperatuur ter plaatse en ik moet toegeven dat ik bij het zien van die beelden wel eens dacht: een kleine lawine zou geen kwaad kunnen.

Zouden die lawines door die herrie zijn ontstaan? Dat de sneeuw al dat Hazes-gedoe niet aankan? Een straf van God.

Natuurlijk is het erg wat er gebeurd is, maar als je met een paar miljoen mensen op een helling gaat zitten, loop je het risico dat er wat meer doden vallen als de sneeuw op natuurlijke wijze gaat schuiven.

Vroeger werd zo'n dal door negen boeren bewoond, maar sinds de opkomst van de sneeuwindustrie vinden wekelijks ware volksverhuizingen plaats. Met alle gevolgen vandien. Zit het skiën eigenlijk al in het ziekenfondspakket? De koningin is gered door een helikopter, maar Froger en Vanessa mochten niet met haar mee. Die moeten keurig op hun beurt wachten.

Zelf zit ik ook in de Alpen, maar dan aan de goede kant. De Franse. Afgelopen dagen zijn we overstelpt door allerhande telefoontjes op paniektoon en het viel me vooral op dat mensen wat harder gaan praten. De verbinding was prima maar men sprak me toe alsof ik stokdoof in Timboektoe zat. ,,Gaat het? Leven jullie nog?'' krijste men vanuit ons land.

Volgens de Nederlandse Teletekst is ons dorp van de buitenwereld afgesloten en misschien is dat ook wel zo. Ik heb nog niet geprobeerd om het per auto te verlaten. Die is trouwens onvindbaar. Hier en daar spriet een antenne uit het wit en daar zal wel wat onder zitten. Ik ben hier om te skiën. Dat laatste is in mijn geval een iets te groot woord. Ik kom wijdbeens als een hoer de berg af en wordt door de Franse skileraar steevast L'Arc de Triomphe genoemd.

Uiteraard volg ik het trieste lawinenieuws wel, maar begrijp dat de commotie in Nederland heviger is dan hier. Hier is alles, op een paar afgesloten pistes en liften na, dan ook prima. In Oostenrijk en Zwitserland zitten duizenden gezinnen in hun tot appartementen verbouwde bezemkasten. En maar kaarten, risken en mens-erger-je-nieten. Heerlijk om te horen dat iedereen kreunpunt München belt omdat dat goedkoper is dan de andere kreunpunten.

Belangrijkste vraag is: wie gaat het betalen? Ik zie al een gezellige RTL-avond met Linda de Mol en Caroline Tensen. Voor de slachtoffers van de sneeuwramp!

Ja, wie betaalt het? Ons volk is aan alle kanten dichtverzekerd en ontrisicood, maar op een paar dagen vastzitten op een alp had niemand gerekend. Dus dat kost geld en atv-dagen en dan wordt het voor een Nederlander een echte ramp. Dan moet de Overheid bijspringen.

Is er al een post-lawine-hulpgroep en een lawine-slachtoffervereniging? En hoe is het met de cocaïneverslaafde, die in zijn chaletje door zijn coke heen is en de hele dag naar die witte berg moet loeren? Dan zit je in een dalletje. Al nagedacht dat alle sneeuw nog moet smelten? Zijn we er in Limburg klaar voor?

Eén ding is sowieso goed: duizenden Nederlanders hebben aangekondigd na deze ramp nooit meer te gaan wintersporten.

Prima idee. Waarom? Is er eindelijk weer wat ruimte om te skiën.