Provinciale Staten 1

Het geeft geen pas aan de democratische legitimatie te twijfelen en Statenleden door de gemeenteraadsleden te laten kiezen, zoals W. Derksen (NRC Handelsblad, 23 februari) voorstelt. Dat is een belediging voor het vele constructieve werk dat op provinciaal niveau voor de gemeenschap wordt verricht, op grond van wel degelijk goed gehanteerde politieke uitgangspunten.

Dat er eindelijk ook op rijksniveau wordt ingezien, dat de provincie meer moet worden ingeschakeld om regionale problemen het hoofd te bieden, moge blijken uit de moeizame totstandkoming van een meer structurele aanpak van bijvoorbeeld de zorgverlening en het openbaar vervoer, waarbij nu een meer prominente rol voor de provincie is weggelegd. Het heeft wel erg lang geduurd voor de problemen zodanig in verband werden gebracht met de schaal waarop ze zich voordoen.

Het afstaan van bevoegdheden, zowel van rijk als gemeente naar de provincie toe, geeft in onze bestuurscultuur altijd weer aanleiding tot heftige meningsverschillen. Voeg daarbij de geringe bereidheid tot een meer fundamentele bereidheid tot herstucturering van ons bestuurlijke bestel en alles blijft zoveel mogelijk bij het oude. Zo'n conservatieve houding kan nimmer leiden tot een adequaat reagerende overheid die rekening houdt met veranderende maatschappelijke omstandigheden en de invloed die de burgers daarop moeten kunnen uitoefenen.

Versterk de positie van de bestaande provincies, en de publieke betekenis en aandacht zal ongetwijfeld terugkeren. Moderne communicatiemiddelen en een nieuwe taak voor de regionale omroepen en regionale pers kunnen daarbij een goed hulpmiddel zijn.