Stortvloed aan dollars overspoelt golfcircuit

De prijzengelden in golf schieten omhoog. Tiger Woods en de nieuwe World Golf Championships zijn de belangrijkste oorzaken.

Op het La Costa Resort in Californie begon gisteren het Andersen Consulting Matchplay Championship, het eerste van drie rijkelijk gedoteerde toernooien die onder de naam World Golf Championships zijn toegevoegd aan de internationale kalender. De toernooien hebben elk een prijzengeld van vijf miljoen dollar, waarvan een miljoen voor de winnaar. Golf en geld zijn nooit vies van elkaar geweest, maar niet eerder was de stijging van het prijzengeld zo exorbitant. Op de Amerikaanse USPGA Tour viel vorig jaar negentig miljoen dollar te verdelen. Dit jaar is dat al 132 miljoen dollar en in 2002 zal het totaal aan prijzengeld naar verwachting 167 miljoen bedragen.

Die overvloed aan dollars heeft twee oorzaken. Eind april 1997 stonden de onderhandelingen over de televisierechten gepland tussen de Amerikaanse Tour en de networks CBS, NBC, ABC en ESPN. Een paar weken daarvoor won Tiger Woods in Augusta op sensationele wijze The Masters. De belangstelling voor golf was enorm en de kijkcijfers schoten omhoog. De leiding van de Amerikaanse Tour zat op fluweel en incasseerde 1,3 miljard gulden voor de uitzendrechten tot het jaar 2002.

Bijna al die dollars komen ten goede aan het prijzengeld. Tim Finchem, hoogste baas van de Amerikaanse Tour, vindt niet dat er sprake is van extreem hoge bedragen. ,,Ten opzichte van andere grote sporten hebben we nog veel terrein in te halen. David Duval won onze moneylist vorig jaar met 2.591.031 dollar prijzengeld. Dat is nog altijd minder dan het jaarsalaris van een gemiddelde basketballer in de NBA.''

Op de Europese Tour, waar de Nederlanders Robert-Jan Derksen en Rolf Muntz hun geld proberen te verdienen, valt dit jaar 115 miljoen gulden te verdelen. Een stijging van meer dan vijftig procent in vergelijking met 1998, maar nog altijd veel minder dan in Amerika dat voor veel golfers dan ook het beloofde land lijkt te worden. Rolf Muntz deed afgelopen najaar al een (mislukte) poging zich te kwalificeren voor het Amerikaanse wedstrijdcircuit. ,,Er valt veel meer te verdienen en ik denk dat de banen me liggen. Dit jaar probeer ik het zeker weer'', zegt Muntz.

Muntz en Derksen kwamen deze week niet in aanmerking voor het eerste World Golf Championship. Alleen de top-64 van de World Ranking werd uitgenodigd. De World Golf Championships toernooien zijn een initiatief van de Amerikaanse Tour, de Europese Tour, de Australasia Tour en de Japan Golf Tour. Gezamenlijk proberen ze plannen tegen te gaan van ondere anderen Greg Norman, om buiten de bestaande wedstrijdcircuits een lucratieve World Tour te starten. Hoewel er veel kritiek is op de organisatie – de rijken worden rijker en de mindere goden komen niet eens aan de start – heeft de golfwereld reikhalzend uitgekeken naar het grote matchplay toernooi op La Costa.

Matchplay wordt nog maar zelden gespeeld door de top-professionals. Het USPGA Championship, de vierde major van het jaar, kende tot 1958 matchplay als spelvorm. Toen werd het strokeplay omdat de televisiebonzen niet blij waren met het onvoorspelbare einde van matchplay. In strokeplay gaat het om het totaal aantal slagen over de 18 holes. Matchplay, het man tegen man gevecht, gaat om de winst per hole. Een acht op een par-4 is in strokeplay rampzalig, maar betekent in matchplay slechts verlies van één hole. Een matchplaypartij kan, in het meest extreme geval, al na tien holes beslist zijn.

Zo bont maakte Tiger Woods het gisteren niet in zijn partij tegen Nick Faldo. Maar de huidige nummer één van de wereld kwam geen moment in de problemen tegen de in een langdurige vormcrisis verkerende Engelsman: 4 en 3, oftewel Woods won met een voorsprong van 4 holes met nog 3 holes te spelen. Woods werd na afloop gevraagd of hij medelijden had met de tobbende Faldo die op hole 14 zijn afslag nog geen honderd meter verder in de rough zag landen. ,,Met iemand die zes majors heeft gewonnen kan ik geen medelijden hebben, dat aantal moet ik eerst maar eens zien te evenaren'', aldus Woods. ,,Nick speelde wel ongelukkig. Op hole 14 ging er een mobiele telefoon af in de top van zijn backswing, daar word je natuurlijk gek van.''

De grootste verrassing van de eerste ronde was het verlies van Ernie Els tegen Paul Azinger: 1 up. Ook Mark O'Meara, afgelopen najaar na een zinderende finale tegen Tiger Woods nog winnaar van dat kleinere matchplaytoernooi, het World Matchplay Championship in Wentworth, werd vroegtijdig uitgeschakeld: 4 en 2 voor Michael Bradley. Ook de topdrie van de Europese Order of Merit van 1998 verging het slecht. Colin Montgomerie was kansloos tegen Craig Stadler: 5 en 3. Darren Clarke ging ten onder tegen Andrew Magee, 1 up, en Lee Westwood speelde nog iets slechter dan zijn opponent Eduardo Romero: 3 en 2. David `59' Duval overleefde de eerste ronde wel: 2 en 1 tegen Dutch-Openwinnaar Stephen Leaney. De droomfinale Woods-Duval, aanstaande zondag over 36 holes, behoort nog altijd tot de mogelijkheden.