Heel Amerika wacht op kandidaat Hillary

First lady Hillary Clinton overweegt zich kandidaat te stellen voor de Amerikaanse Senaat. En heel Amerika denkt met haar mee, want het zal een bikkelharde strijd worden.

Doet ze het of doet ze het niet? Met de dag groeit in de Amerikaanse media de opwinding over de mogelijkheid dat Hillary Rodham Clinton in het jaar 2000 een gooi zal doen naar de Senaatszetel voor New York die vrijkomt. Meer dan een mogelijkheid is het nog niet, maar voor de grote weekbladen Time en Newsweek is alleen al het vooruitzicht zo opwindend, dat ze de first lady deze week allebei op hun omslag hebben gezet.

Vorige week zwol de storm van speculaties zó aan, dat Hillary Clinton een verklaring uitgaf dat ze er ,,zorgvuldig over na zal denken om later dit jaar een beslissing te kunnen nemen.'' De komende weken zal ze haar kansen bespreken met een reeks adviseurs, lokale en nationale politici en vakbondsleiders. Nog nooit heeft een Amerikaanse presidentsvrouw zich voor een hoge politieke functie verkiesbaar gesteld.

De media verbergen niet hoezeer ze zich verheugen op een verkiezingsstrijd waaraan Hillary Clinton meedoet. In de politieke arena van New York, die bekend staat om stevige confrontaties, lijkt een spectaculaire campagne verzekerd. En in Rudy Giuliani, de populaire Republikeinse burgemeester van New York die op dezelfde zetel aast, zou ze een formidabele tegenstander hebben.

Vorige week gaf Giuliani alvast een schot voor de boeg, toen hij haar verweet dat ze ,,de kant van de Palestijnen kiest tegen Israel''. Hij doelde op een opmerking die Hillary Clinton vorig jaar maakte over de onvermijdelijkheid van een Palestijnse staat, waar het Witte Huis zich later van distantieerde. Geen politicus in New York kan het zich veroorloven om de grote groep joodse kiezers van zich te vervreemden.

Giuliani is niet de enige Republikein die zich opmaakt voor de strijd. Al D'Amato, die zijn Senaatszetel in november kwijtraakte aan de door Hillary Clinton gesteunde Charles Schumer, zei zondag dat het ook voor hem heel verleidelijk is om zich in de strijd te mengen. ,,Het is het soort race waar mensen die van politiek houden van kwijlen.''

Tijdens een gezamenlijke persconferentie met zijn Franse ambtgenoot Chirac ging ook president Clinton vorige week vrijdag in op de grote vraag. Niet alleen herhaalde hij wat hij eerder al had gezegd, dat zijn vrouw een fantastische senator zou zijn en dat hij haar beslissing hoe die ook uitvalt zal steunen, maar hij voegde daar een bedenking aan toe. Hij wees erop dat ze een uitputtend jaar achter de rug heeft en dat het nooit makkelijk is, zelfs niet bij presidentsverkiezingen, om het enthousiasme voor een kandidaat bijna twee jaar lang levend te houden.

Maar Hillary Clinton is al begonnen haar voelhorens uit te steken. Vrijdag ontving ze de Democratische senator Daniel Patrick Moynihan, om wiens zetel het allemaal begonnen is, op de lunch. De Democratische Afgevaardigde Nita Lowey die zich al voor zijn opvolging kandidaat heeft gesteld, zegt terug te zullen treden als Hillary meedoet. En de eerste opiniepeilingen zijn bemoedigend: een onderzoek van Time en CNN geeft aan dat, als de verkiezingen nu worden gehouden, 52 procent van de New-Yorkse kiezers voor Hillary Clinton zou stemmen en 43 procent voor Giuliani.

Als de first lady nog om advies verlegen zit, hoeft ze de krant maar op te slaan of de televisie maar aan te zetten. Iedereen lijkt over deze kwestie een mening te hebben. De meeste New-Yorkse Democraten zijn erg voor. Maar de Republikeinse gouverneur Pataki waarschuwt haar dat New York geen behoefte heeft aan Democraten die uit Washington komen. Dick Morris, voormalig adviseur van Bill Clinton, gelooft dat ze geen schijn van kans maakt zolang de onderzoeken van onafhankelijk aanklager Kenneth Starr nog niet zijn afgerond.

En Geraldine Ferraro, die twee keer vergeefs in New York een gooi deed naar een Senaatszetel, schrijft in Time over de beproeving van het campagne voeren: ,,De tabloids verslinden je iedere dag levend. En wat erger is, ze gaan ook achter je familie aan. Heeft ze dat nodig? Ik denk het niet. Ze is jong en kan nog vier jaar wachten.'' Ferraro raadt Hillary Clinton aan om in 2004 mee te dingen naar een Senaatszetel van Illinois, waar ze oorspronkelijk vandaan komt. In de tussentijd zou Bill Clinton een nieuwe baan kunnen vinden, dochter Chelsea volwassen kunnen worden en Hillary een boek kunnen schrijven, waarmee ze de hoog opgelopen advocatenrekeningen van de Clintons zou kunnen betalen.