Hulpmiddelen

In NRC Handelsblad van 11 februari wordt vermeld dat minister Borst wil besparen op de vergoedingen voor bepaalde medische hulpmiddelen, zoals incontinentieluiers, gehoorapparaten e.d. Nu wordt er nog 1,5 miljard gulden per jaar aan uitgegeven, en dat vindt zij veel. Volgens mij heeft zij daarin gelijk. Zij stelt voor om mensen minder geld te geven, zodat zij minder incontinentieluiers e.d. kunnen kopen.

Ik ben er echter van overtuigd dat een groot deel van de besparing op medische hulpmiddelen ook gehaald zou kunnen worden uit lagere prijzen van de fabrikanten. Omdat er in de hulpmiddelensector minder vrije marktwerking is dan in de reguliere produktiesectoren zijn de prijzen vaak extreem hoog. Immers, de verzekering, het GAK, de WVG et cetera betalen meestal toch wel. De fabrikanten krijgen daardoor niet voldoende stimulans de prijzen te verlagen.

Bovendien hebben bepaalde hulpmiddelen- of aanpassingsbedrijven, zoals die van brommers,driewielscooters of aangepaste auto's, nagenoeg een monopoliepositie zodat erg hoge tarieven kunnen worden gevraagd. Mijns inziens kan Borst daarom beter proberen de prijzen bij de fabrikanten te verlagen dan te bezuinigen op de noodzakelijke hoeveelheid hulpmiddelen die sommige mensen nodig hebben.