Een held

Ieder mens heeft zijn eigen methoden om zichzelf tot held van zijn tijd uit te roepen, maar de manier waarop Bert Kreemers dit doet, is wel heel bijzonder. Kreemers is de plaatsvervangend directeur voorlichting van Defensie die nu door minister De Grave uit zijn functie is ontheven.

In een artikel op de opiniepagina van deze krant schreef Kreemers vorige week dat er ook een parlementaire enquête moet worden gehouden naar `Srebrenica'. Het onderzoek van de landmacht vertoont volgens Kreemers `hiaten' en is `op tal van punten in strijd met de werkelijke gang van zaken'.

Nadat ik het had gelezen, moest ik eerst een kwartiertje mijn ogen uitwrijven. Bert Kreemers? Ik kende de naam uit horrorverhalen van journalisten die manmoedig de feiten over Srebrenica hadden proberen te achterhalen. Het waren verhalen over grove beïnvloeding, soms zelfs ronduit intimidatie, door Kreemers en zijn voorlichtingsapparaat. Wie stukken schreef die Defensie onwelgevallig waren, werd onder zware druk gezet. Ik was zelf wel het een en ander gewend, maar tegen deze verhalen kon ik niet opbieden.

Inmiddels zijn we een paar jaar verder en ontpopt Kreemers zich als het geweten van Defensie. Wat zou er zijn veranderd? In de eerste plaats blijkt er een andere positie voor Kreemers te zijn geregeld: hij wordt vanaf september uitgeleend aan veiligheidsinstituut Clingendael. Tegen die achtergrond krijgt zijn huidige vertoon van moed al een iets obligater karakter.

Verder blijkt uit allerlei uitlatingen van Kreemers dat hij zich de afgelopen jaren steeds bewuster is geworden van zijn slechte reputatie als voorlichter. Daar wilde hij kennelijk nog gauw iets aan doen, voordat hij rapportjes ging schrijven voor Clingendael. In de Volkskrant zegt Kreemers vanmorgen: ,,De enige reden voor het schrijven van het artikel (in NRC Handelsblad) was dat ik, hoe egoistisch het misschien ook klinkt, mijn naam wilde zuiveren (...) Ik heb mijn doel bereikt: mijn naam is gezuiverd, dat merk ik duidelijk in mijn omgeving.''

Verder wil hij `absoluut geen commentaar geven over het spuien van kritiek door ambtenaren': ,,Ik spreek alleen maar voor mezelf (...) En ik blijf in dienst van Defensie, laat daar geen misverstanden over bestaan. Ik kijk nu alleen nog naar de toekomst.''

Ik vermoed dat Kreemers altijd alleen maar naar de toekomst heeft gekeken – en dan vooral zijn eigen toekomst. Ik ben dan ook erg blij voor hem dat hij zijn naam in zijn omgeving eindelijk heeft gezuiverd, maar ik moet er wel haastig aan toevoegen dat dat in de mijne nog niet echt gelukt is.