Wildplassen

Wildplassen is het nieuwe probleem van de openbare ruimte in Nederland. Er zijn nog genoeg oude problemen, zoals hondenpoep en geluidsoverlast, maar die bestaan al zo lang dat we ze aanvaarden als ongeneeslijke afwijkingen van de volksziel.

Het wildplassen rukt ontegenzeggelijk op, zeker in de binnensteden, en het aardige is dat we er ons nog steeds druk over kunnen maken. Afgelopen vrijdagavond begon ook Felix Rottenberg erover in zijn Amsterdamse tv-programma Duivels, waarin CDA'er Wim van de Camp te gast was.

Rottenberg hield hem de volgende ervaring voor. Hij liep onlangs over de Ceintuurbaan in de Pijp in Amsterdam, toen er een man in zijn richting begon te wateren. ,,Moet dat nou?'' vroeg Rottenberg, waarna hij haastig doorliep, want `er ontstond een lichte dreiging'. We zagen Felix voor ons geestesoog op een sukkeldrafje zijn tocht vervolgen, terwijl een fijne urinenevel zijn fladderende jaspanden probeerde te bereiken.

,,Wat moet je doen?'' vroeg Rottenberg. ,,Moet je het laten lopen of moet je optreden?''

Moet je het laten lopen – dat is inderdaad de vraag waar het hier, zelfs in de meest letterlijke zin, om draait. De oplossing van Van de Camp, toch het kersverse geweten van het CDA, was onbevredigend. Hij vond dat zo'n man door zijn omgeving (zijn vrouw et cetera) op zijn gedrag moest worden aangesproken, maar als voorbijganger moest je daar voorzichtig mee zijn, `want onze maatschappij is vrij heethoofdig'.

De omgeving van wildplassers staat minder afwijzend tegenover dit gedrag dan Van de Camp denkt. Tijdens de laatste Koninginnedag zag ik een man tegen een flatgevel plassen, terwijl zijn vrouw en zoontje op een meter van hem vandaan geduldig op hem stonden te wachten.

Met dat wildplassen is nog iets anders aan de hand. Dat besefte ik toen ik de afgelopen week enkele groepjes mannen uit de provincie in de Amsterdamse Jordaan in actie zag. Een van die mannen plaste op klaarlichte dag in een bloembak en terwijl hij zijn jongeheer stond af te schudden, keek hij triomfantelijk naar een passerende vrouw. Van de andere groep bleven twee mannen achter om vanaf de brug in een gracht te pissen. Fietsers moesten zich moeizaam achter hen langs manoeuvreren. De groepsgenoten liepen door en riepen sarrend naar voorbijgangers: ,,Wat een schande, hè.''

Wildplassen is dus ook een vorm van provocatie geworden. Kijk eens, slappe, stadse burgertjes, hoe flink wij zijn. Wie kom'n van het plaattelaand en doar zien wie helemoal neit bang veur een bietje zeik.