Column

Supporter

Graasmaat. Wat dat is? Grasmat, maar dan op z'n Utregs. Gaalgewaard krijgt een nieuwe graasmaat. Toen het gras hoorde dat Mols misschien naar Ajax ging stierf het van verdriet. Kan Michael vast wennen aan het gras van de Arena. Is net zo'n plaggenhut.

Ajax is ziek en kan wel wat versterking gebruiken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet tegen de vrolijke sproetenkop Mols ben. Leuke jongen, eigenzinnige blik op de weg en mooi verbaasd toen het Utrechtse legioen een uur of zes voor hem bleef zingen. Hij twijfelt nog steeds of hij toch niet moet blijven. Clubliefde dus. Is wel ouderwets. We leven in een tijd dat een speler na rust probleemloos in het shirt van de tegenstander komt oplopen omdat hij van zijn nieuwe club meer geld krijgt.

Maar als Ajax echt verder wil in de grote voetbalwereld moet het Van Nistelrooy kopen en voor heel lang vastleggen. Maar dan ook echt vastleggen. Op de een of andere manier is Ruud mijn man. Tandje meer in de sprint, vindt altijd nog even dat ene gaatje en draait net even anders weg dan verwacht. Goaltjesdief dus. Maar ik ben bang dat ook hij vertrekt naar een dikke portefeuilleclub. Iets Italiaans of Real of Manchester. Louis zou wel willen, maar ik denk dat hij even niet durft. Hij kan uit Nederland alleen nog Litmanen importeren omdat Jari Fin is. Anders wordt Louis gelyncht. Het is jammer dat het verschil tussen de portefeuille- en de portemonneeclubs alsmaar groter wordt. Een gemiddelde Engelse club krijgt alleen al aan televisierechten de jaaromzet van Ajax, Feyenoord en PSV samen en daar kunnen wij nooit meer tegenop. Of er moet iets raars gebeuren. Een totale revolutie, een soort terug naar af. De clubliefde wordt hersteld. Echte clubliefde. Zoals Charlton bij Manchester hoorde, Moulijn bij Feyenoord en Sjakie bij Ajax. Ik weet het: ik ben de niet wakker te krijgen dromer. Sorry.