Rode vlaggen

Net nu het met de economie wat minder gaat, spoelt een golf van sociale bevlogenheid over het land. Het voetbalkapitalisme – de laatste jungle aan de Noordzee – zal hard worden aangepakt. Vergeleken met wat ons te wachten staat, was de vernielzucht van die stakende onderwijzers een lachertje. Niet alleen de hekken in Den Bosch, de dijken in het gehele land zullen het begeven. Voetbalmasten, skyboxen, kantines en catacomben, cornervlaggen en penaltystippen, alles wordt in puin gehakt. De Arena, de Kuip, de Gelredome: slagvelden zullen het zijn. Voor de omwonenden is er geen toekomst meer – zij zullen tot diep in de volgende eeuw in hun bed liggen te schreien. Van het traangas. Wie verderop woont is nauwelijks beter af. Het is afgelopen met de losse kijk op wet en recht. Seks en socialisme, meer is niet toegestaan.

ProProf: het woord alleen al is een salvo. Zo heet de nieuwe vakbond. Uit onvrede over het uitblijven van een CAO in het betaalde voetbal hebben de managementsbureaus van Rob Jansen, Sigi Lens, Kees Ploegsma en Ton van Dalen, Henk van Ginkel en Bob Maaskant een spelersvakbond opgericht.

Dat er dringend behoefte was aan een tegenhanger voor de VVCS kan niet worden betwist. Van compromisloze eerlijkheid, morele moed en vakbondsfatsoen was in dit oude nest al lang geen sprake meer. Theo van Seggelen – de Soeslov van het vakbondswezen in het voetbal – is een karikatuur van ordentelijke sociale proporties. Zo dubbel als een klontje suiker. De VVCS heeft jarenlang liggen te vervetten in haar eigen etalage van heilige principes. De stal heette na het ontslag van de Sigi Lensjes uitgemest te zijn, maar dat is slechts schijn. Ze blijven daar in Gouda, over de rug van de spelers, lekker doorlikken aan de trog van hemel en aarde.

Is ProProf een waardig alternatief? Rob Jansen rijdt, als vakbondsman zijnde, wel in een héél grote auto. Er zitten enkele littekens op zijn sociale profiel. Jawel, voor Bergkamp, Overmars, de De Boertjes staat hij dag en nacht klaar met een warmwaterkruikje voor tussen de te gesteven lakens. De heren mogen absoluut geen kou vatten. Maar voor mindere goden heb ik hem nooit zo dramatisch in de weer gezien. Ik ben er niet zo zeker van dat hij drie spelers van TOP Oss bij naam kent.

Met Kees Ploegsma in de rol van vakbondsbestuurder is er al helemaal sprake van een uittreding. Als manager van PSV was Ploegsma niet echt wat je noemt een vaderfiguur voor minderbedeelden. Hij kon carnaval vieren als de beste, maar wel altijd aan de zijde van de vedetten: Lerby, Kieft, Gerets. Berry van Aerle kreeg alleen op de nieuwjaarsborrel een hand.

Makelaars met het mombakkes van sociale werkers, ik vertrouw het zaakje niet. Welk belang hebben zij bij het afsluiten van een CAO voor voetballers? Romario verdiende in zijn tijd bij PSV het dubbele van de hele selectie. Volkomen terecht. Vakbondssolidariteit in het voetbal? Wie droomt niet van een rechtvaardige wereld? Maar Claudia Schiffer zal zich ook altijd een modderbad méér kunnen permitteren dan Pia Dijkstra. En Pia is dan nog goed getrouwd. De utopie van het gelijkheidsideaal, er is niet aan te beginnen.

Daar denkt Lodewijk de Waal natuurlijk anders over. Ook hij komt met een heuse vakbond voor topsporters: FNV Sport. Voorlopig boegbeeld van het syndicaal consumentisme in en rond de stadions is Pernette Osinga. Het geluk van de schermster kan niet op. Toen ze zelf nog aan topsport deed, kreeg ze vrijwel altijd te horen: `En wat doe je verder?' Ik hoop nu maar dat die vraag nooit meer gesteld zal worden.

Die Pernette.

Ik heb met haar, tijdens genoeglijke avonden op de Olympische Spelen van Barcelona, wel eens een vorkje mogen prikken. De schermster, die geloof ik ook nog iets hoogs bij de Koninklijke Luchtmacht was, voelde zich niet in topconditie. Vrouw met een vlekje, slingerend van avond naar avond, dromend van een warme schouder, misschien wel wankelend van verdriet, zo stond ze in de nacht. Een schilfer van wanhoop en onzekerheid. Gelukkig zorgde Jan Mulder voor enig soelaas. Hij slalomde Pernette door haar diepe existentiële crisis heen. Althans voor de duur van de Spelen.

Dat het kwetsbare musje nu het voortouw neemt van FNV Sport stemt me zorgelijk. Sinds wanneer zou de leugen van syndicale omhelzingen een mens kunnen troosten?