Feri de Geus maakt vervolg op zijn succesvolle `Zondag'

Als mede-oprichter van Coup d'Amour, het collectief dat van 1989 tot 1994 actief was, trad danser/ choreograaf/ theatermaker Feri de Geus vooral op de voorgrond met zijn productie Zondag. Het werk, uit 1993, handelde over twee broers van wie de ene met veel toewijding de wat gestoorde andere verzorgt. Een in de liefde en mensheid teleurgestelde vrouw tracht zich een plaats in hun wereldje te veroveren, aangetrokken door de diepe en hechte band die tussen de broers zo voel- en zichtbaar is. Zondag werd over de gehele linie positief ontvangen door de directe, goed uitgewerkte expressieve bewegingstaal en het feit dat een verrijdbare tribune de toeschouwers als het ware telkens als een camera liet inzoemen op de diverse situaties en locaties.

Na zes jaar is Zondag herzien en opnieuw ingestudeerd. Een goed idee, want ook nu overtuigt de expressieve kracht en inventiviteit van de danscompositie. De Geus heeft in zijn werk steeds gezocht naar een samengaan van het gesproken of gezongen woord en de dans. Daartoe vervulde in 1993 een actrice de vrouwenrol in Zondag. Nu is die toebedeeld aan een danseres, Dalia Zaltron, die met de teksten heel goed uit de voeten blijkt te kunnen. Van de oorspronkelijke broers danst Andreas Denk opnieuw mee, ditmaal gesecundeerd door Thomas Falk. Een sterk, elkaar uitstekend aanvullend koppel met een subtiel gevoel voor timing die hun interacties zeer overtuigend doet zijn.

Zondag vormt het leeuwendeel van de nu uitgebrachte productie Beautiful People. Het aanvullende, splinternieuwe, en volgens de choreograaf eigenlijk nog in de try-out fase verkerende Maandag is veel korter. Uitgangspunt hier is de symboliek achter de personages uit Cervantes' Don Quichote. De naïviteit van de idealist (Don Quichote) staat tegenover de uitgekiende slimheid van de zakenman/manager (Sancho Panza). Beide rollen worden vertolkt door vrouwen. Als stoorzender fungeert een door hen beiden geliefde derde figuur, een man. Het stuk begint sterk. De Don Quichote, in de persoon van de gracieuse Noortje Bijvoet, legt – op een trimtoestel – moeiteloos vele kilometers af, elegant en heldhaftig met een floret denkbeeldige tegenstanders parerend. De kordate Sancho Panza (Dalia Zaltron) gaat realistischer te werk. Hun bewegingen zijn kwiek, alert en helder en gaan herhaaldelijk vergezeld van verrukte, dan wel aansporende kreetjes die niets aan de dans en de uitdrukkingskracht ervan toevoegen. Op de achtergrond ontrolt zich een film, met beelden van huizen die met kogelgaten doorzeefd zijn of door de oorlog volkomen verwoest.

De entree van het mannelijk personage (Thomas Falk) verstoort het harmonieus lijkende samengaan van de vrouwen. De vermeende dood van Don Quichote veroorzaakt hevige, snotterde huilbuien van de man, die daarbij allerlei regie-aanwijzingen krijgt van de Sancho Panza.

Vanaf dat moment wordt Maandag een stuk minder gestructureerd en blijft onduidelijk wat De Geus nu eigenlijk voor ogen staat. Er zal inderdaad nog flink wat aan gesleuteld moeten worden en ik hoop dat De Geus zich daarbij zal concentreren op de dans want daar ligt mijns inziens zijn grootste kracht.

Productie: Beautiful People. Concept: Feri de Geus. Muziek: collage, kostuums Antoinette Wubben. Decor: Anneke Steffens. Licht: Pink van Steenvoorden. Film: Eric van den Broek. Gezien: 18 februari, theater De Brakke Grond, Amsterdam. Daar nog te zien t/m 20 februari. Informatie volgende voorstellingen:

(020) 638 93 98.