`Bescherming Gucci in belang aandeelhouders'

Ruzie tussen twee modekoningen. Het Franse LVMH is niet blij met de beschermingswal die Gucci, een Amsterdams beursfonds, donderdag heeft opgetrokken.

,,Een sluipmoord'', riep Gucci, de Florentijnse modekoning van de leren tas, damesschoen en riem. Gucci, dat een beursnotering heeft in Amsterdam en New York, voelt zich bedreigd en bedrogen door LVMH, het Parijse mode-, champagne- en parfumhuis dat onder meer de merken Dior, Kenzo en Givenchy voert.

De Fransen, onder leiding van de intrigerende Bernard Arnault, hebben de afgelopen vijf weken een belang van 34 procent in Gucci opgebouwd en tegelijkertijd achter de schermen onderhandeld over welke vormen van samenwerking er mogelijk zijn. Donderdag kwam het mes op tafel.

Gucci is er van overtuigd geraakt dat LVMH (Moët Hennessy Louis Vuitton) eenvoudigweg uit is op de zeggenschap, zonder daarbij een bod te willen uitbrengen op alle uitstaande aandelen. Zonder een `overnamepremie' te willen betalen. (Het bod van Aegon op TransAmerica lag bijvoorbeeld 35 procent boven de beurskoers.)

Gucci, geleid door de jurist Domenico De Sole, reageerde met het oprichten van een beschermingswal. Het bedrijf richtte een stichting op voor de 2500 werknemers en gaf die stichting een optie op 37 miljoen nieuwe aandelen (met alleen stemrecht), waarvan er 20 miljoen direct zijn uitgegeven. Daardoor is het stemrecht van het belang van LVMH, waar de Fransen ongeveer 3 miljard gulden voor hebben betaald, verwaterd tot zo'n 25 procent. LVMH is woedend over de `gifpil' en heeft juridische stappen aangekondigd.

Het gebruik van deze constructie is nieuw voor Nederland, maar wel al eerder gebruikt in de Verenigde Staten, vertelt P.P. de Vries, directeur van de Vereniging van Effectenbezitters (VEB), die de belangen van particuliere aandeelhouders behartigt. De Vries sprak gisteren uitgebreid met topman De Sole van Gucci.

,,Hij heeft gezegd dat er binnen vijf weken een aandeelhoudersvergadering van Gucci komt'', vertelt De Vries. Ook lichtte De Sole toe waarom Gucci zich beschermt. De VEB is principieel tegen dergelijke constructies omdat er altijd kosten aan verbonden zijn. (In dit geval maximaal zo'n 15 miljoen gulden.) ,,Maar bij Gucci is de constructie verdedigbaar'', zegt De Vries. ,,Als Nederlandse bedrijven zich beschermen, willen ze een overname tegenhouden. Gucci beschermt zich om een gelijke behandeling te krijgen voor alle aandeelhouders. Gucci wil dat LVMH een bod uitbrengt op alle aandelen en een faire prijs biedt.''

LVMH heeft het belang in Gucci (voornamelijk in New York) opgebouwd door individuele aandeelhouders een prijs te bieden die boven de beurskoers kon liggen. Soms beloofde Arnault bovendien nog een premie als hij later alsnog met een hoger openbaar bod zou komen.

Er zijn twee verklaringen voor de omslachtige manier waarop Arnault de Italianen benaderde. Geld voor een volledig bod – de beurswaarde van Gucci is ongeveer 8 miljard gulden – is niet het probleem. LVMH kan dat betalen door zijn belang in drankengigant Diageo te verkopen. Maar een controlerend belang van 51 procent is natuurlijk goedkoper. Een tweede reden is dat het recente commerciële succes van Gucci in belangrijke mate te danken is twee mannen, topman De Sole en de Amerikaanse ontwerper Tom Ford. Arnaults tactiek lijkt mislukt. Om de boze De Sole nu nog tevreden te stemmen, lijkt LVMH welhaast gedwongen een `fair' en kostbaar bod op het volledige Gucci uit te brengen.